Zapalenie cewki moczowej (urethritis)

Epidemiologia
Zapalenie cewki moczowej (urethritis) dotyka głównie osób w wieku rozrodczym, aktywnych seksualnie. Drugą grupą ryzyka są osoby nieprzestrzegające podstawowych zasad higieny.
Etiologia i patomechanizm
Jest to najczęściej choroba przenoszona drogą płciową, wywołana przez gonokoki (rzeżączka) lub inne drobnoustroje. Nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej (NGU) powodują: Chlamydia (30 - 50%), Ureaplasma, Trichomonas vaginalis, Candida albicans, Herpesvirus.
Droga zakażenia:
- stosunek płciowy z chorym lub nosicielem;
- ewentualnie przybory toaletowe, urządzenia sanitarne.
Objawy kliniczne rzeżączkowego zapalenia cewki:
- świąd, palenie, szczypanie lub bóle w cewce moczowej w czasie oddawania moczu;
- częste parcie na mocz z oddawaniem niewielkiej jego ilości;
- wydzielina z cewki moczowej (ropna lub śluzowo-ropna);
- u kobiet współistnieją objawy zakażenia dróg rodnych.
Taki stan utrzymuje się przez kilka tygodni, po czym objawy się zmniejszają, a choroba (nieleczona) przechodzi w stan przewlekły.
Objawy kliniczne nierzeżączkowego zapalenia cewki:
- zazwyczaj mniejsze niż w rzeżączce pieczenie, szczypanie w cewce;
- wyciek z cewki jest skąpy, śluzowaty (niekiedy chory skarży się tylko na uczucie wilgotności w ujściu cewki bądź pojawiającą się rano kroplę wydzieliny);
- w zakażeniu wirusem Herpes często istnieją drobne pęcherzyki na narządach płciowych.
Badania dodatkowe
Badanie ogólne, posiew moczu, wymaz z cewki moczowej (lub pochwy).
W moczu porannym stwierdzamy leukocyty, a hodowla na podłożach specyficznych lub metoda PCR pozwala zidentyfikować drobnoustrój w badanym materiale.
Przebieg i rokowanie
Powikłania pojawiają się głównie w przypadkach nieleczonych, przewlekłych:
- u mężczyzn: zap. prostaty, pęcherzyków nasiennych, najądrzy;
- u kobiet: zap. macicy, jajowodów i jajników;
- u obu płci: bezpłodność, reaktywne zap. stawów i zespół Reitera.
Leczenie:
- rzeżączkowego zapalenia cewki moczowej:penicylina, spektynomycyna,
- nierzeżączkowego zap. cewki moczowej (w zakażeniach Ureaplasma, Chlamydia, Mycoplasma można zastosować): doksycyklinę (kaps.100 mg co 12 h przez 10 - 14 dni), makrolid np. azytromycynę (1g jednorazowo),
- w zakażeniach rzęsistkiem: Metronidazol,
- w zakażeniach Candida albicans: Flukonazol kaps. 0,05 g na dobę przez 14 - 30 dni.
Zasadą jest leczenie obojga partnerów.
Profilaktyka:
- stosowanie prezerwatyw;
- unikanie przygodnych kontaktów płciowych;
- kilkakrotne umycie narządów płciowych mydłem po stosunku;
- przestrzeganie podstawowych zasad higieny osobistej.
Ostatnia aktualizacja:
08/17/2008 18:31
|