Jest to  zespół dolegliwości wielonarządowych, będących efektem toksycznego ich uszkodzenia przez powstające substancje toksyczne, upośledzające przesączanie kłębków nerkowych. Przyczyną uremii (mocznicy) są najczęściej różne choroby doprowadzające do niszczenia miąższu nerkowego, rzadziej do utrudnienia odpływu moczu lub zmian naczyniowych pogarszających ukrwienie nerek.
Przyczyny:

Najczęstszą przyczyną mocznicy są choroby doprowadzające do zniszczenia miąższu nerkowego, rzadziej do utrudnienia odpływu moczu lub zmian naczyniowych pogarszających ukrwienie nerek:

• pierwotne lub wtórne glomerulopatie,
• nefropatia cukrzycowa,
• cewkowo-śródmiąższowe choroby nerek,
• nefropatia nadciśnieniowa,
• choroby naczyń

- zwężenie tętnicy nerkowej
- naczyniowe stwardnienie nerek (nephrosclerosis)
- choroby małych naczyń,

• wielotorbielowatość nerek,
• pierwotna lub wtórna amyloidoza,
• nowotwory układu moczowego,
• szpiczak mnogi,
• dna moczanowa

Wśród jej objawów należy wymienić:

• narastającą drażliwość,
• pobudliwość lub senność,
• uczucie drętwienia i kurcze kończyn,
• niesmak w ustach,
• nudności,
• wymioty,
• niekiedy biegunka,
• niedokrwistość,
• uporczywe bóle głowy,
• zaburzenia rytmu pracy serca. 

Skóra staje się sucha, łuszcząca. Na skórze pojawiają się wybroczyny. Z ust wydobywa się zapach amoniaku. Chory zapada stopniowo w głęboką śpiączkę wskutek działania substancji toksycznych na mózg. Oddech staje się wolny i głęboki.

Chorzy muszą być pod ścisłą obserwacją w poradni nefrologicznej, aby lekarz mógł w odpowiednim momencie zdecydować o rozpoczęciu dializoterapii. Wskazane jest, aby pacjent w miarę możliwości pozostawał pod kontrolą jednego lekarza. Może on łatwiej zauważyć mało znaczące z pozoru objawy pogarszania się stanu zdrowia.

Przewlekła mocznica (inaczej przewlekła niewydolność nerek) jest zespołem objawów klinicznych, które są następstwem głębokich zaburzeń czynności wydalniczej, wewnątrz-wydzielinowej i metabolicznej nerek.
Objawy pojawiają się gdy zostanie zniszczone 80% czynnego miąższu nerek, objawy są bardzo zróżnicowane i dotyczą układów nerwowego, ośrodkowego i przewodu pokarmowego. Najczęstszym objawem jest ogólne osłabienie i łatwość w męczeniu się. W miarę postępu choroby pojawiają się zaburzenia ze strony układu nerwowego: niepokój, nerwowość, zaburzenie koncentracji i rytmu snu, uczucie drętwienia kończyn, kurcze mięśni. U kobiet występują zaburzenia miesiączkowania. Pojawiają się objawy dotyczące układu pokarmowego: niesmak w ustach, czkawka, wymioty, nudności, biegunka i zaparcia.
Charakterystycznym objawem jest również nadciśnienie tętnicze, niewydolność krążenia.
Przebieg kliniczny mocznicy wikła się często zakażeniami bakteryjnymi, takimi jak zapalenie płuc lub zapalenie trzustki. Badanie chemiczne krwi wykrywa zmiany, zależne od zatrzymania w organizmie różnych produktów przemiany materii, głównie azotowej.

Leczenie mocznicy polega w głównej mierze na stosowaniu diety zalecanej przez lekarza oraz na bieżącym zwalczaniu objawów i dolegliwości. Najlepsze wyniki w leczeniu daje przeszczepienie nerki.
Leczenie dializą polega na poza nerkowym oczyszczaniu krwi z substancji toksycznych dla organizmu.

Ostatnia aktualizacja: 08/17/2008 18:31