Podstawą ustalenia właściwego rozpoznania choroby układu moczowego jest szczegółowe zebranie wywiadów w połączeniu z wnikliwym badaniem fizykalnym i wynikami odpowiednio ukierunkowanych badań pracownianych. Lekarz pediatra zbiera wywiady od rodziców lub opiekunów dziecka; w przypadku dziecka starszego wywiady są uzupełniane przez samego pacjenta. Badanie podmiotowe nie może ograniczać się tylko do prezentowanych aktualnie objawów klinicznych, ale również do przeszłości chorobowej, danych położniczych, nawyków żywieniowych, warunków socjalnych. Niezmiernie ważne są wywiady rodzinne z powodu częstego ujawniania się, w wieku dziecięcym patologii nerkowej mającej podłoże genetyczne.

Badanie przedmiotowe dziecka z podejrzeniem choroby układu moczowego wymaga zwrócenia szczególnej uwagi na te elementy, które są charakterystyczne dla schorzeń tego układu lub mogą się z nim wiązać. Nieodłącznym elementem badania u każdego dziecka jest pomiar ciśnienia tętniczego.

Już w czasie zbierania wywiadów powinno się bacznie obserwować dziecko, a w czasie badania nawiązać z nim ciepły kontakt. W stosunkach do starszych dzieci niezmiernie ważna jest rozmowa.

Ostatnia aktualizacja: 08/17/2008 18:31