Leki - REFLUKS, ZUM, WADY UKŁADU MOCZOWEGO

Skład
1 fiolka 0,6 g (1,2 g) zawiera 0,5 g (1,0 g) amoksycyliny w postaci soli sodowej i 0,1 g (0,2 g) kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej.

Działanie
Amoksycylina jest aminopenicylin± wrażliw± na działanie wielu ?-laktamaz; kwas klawulanowy - nieodwracalny inhibitor ?-laktamaz - unieczynnia te enzymy. Poł±czenie obu zwi±zków rozszerzyło zakres działania bakteriobójczego amoksycyliny o szczepy bakterii wytwarzaj±ce ten enzym, m.in. Haemophilus influenzae, Escherichia coli, Moraxella (Branhamella) catarrhalis, Staphylococcus aureus, Bacteroides fragilis, Proteus spp., Klebsiella pneumoniae, Neisseria spp. Ponadto lek działa na Streptococcus spp., Enterococcus spp., Listeria monocytogenes, Clostridium spp. Nie działa na Pseudomonas aeruginosa, Serratia spp. i większość szczepów Enterobacter spp. Wi±zanie z białkami osocza wynosi około 20%. T0,5 w krwi wynosi 0,9-1,3 h. Przenika m.in. do oskrzeli, płuc, żółci, płynu ucha środkowego, przez łożysko i do mleka matki. W płynie mózgowo-rdzeniowym osi±ga małe i zmienne stężenia. Jest częściowo metabolizowany w w±trobie. Wydala się głównie z moczem, częściowo z kałem.

Wskazania
Zakażenia dolnych i górnych dróg oddechowych, dróg moczowych, posocznica, zakażenia skóry, tkanek miękkich, zakażenia ginekologiczno-położnicze, zakażenia w obrębie jamy brzusznej, rzeż±czka, profilaktycznie w chirurgii w okresie okołooperacyjnym.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na penicyliny lub kwas klawulanowy. Nie zaleca się stosowania w mononukleozie zakaĽnej. W ci±ży stosować w przypadku, gdy przewidywane korzyści przewyższaj± potencjalne ryzyko dla płodu. Ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności w±troby w następstwie wcześniejszego leczenia amoksycylin± z kwasem klawulanowym lub penicylinami, u pacjentów ze skłonności± do reakcji alergicznych, nadwrażliwości± na cefalosporyny, niewydolności± nerek oraz w okresie karmienia piersi±.

Działanie niepoż±dane
Biegunka, nudności, wymioty, nadkażenia drożdżakami (głównie grzybica pochwy), rzadko rzekomobłoniaste zapalenie jelit, niekiedy wysypka odropodobna lub pokrzywka (pokrzywka jest wskazaniem do odstawienia leku), zwiększenie aktywności aminotransferaz w krwi, odwracalne zapalenie w±troby, żółtaczka zastoinowa, zapalenie żył.

Interakcje
Z probenecydem i NLPZ - nasilenie i przedłużenie działania; z allopurynolem - nasilenie wysypki odropodobnej; z tetracyklinami, chloramfenikolem, erytromycyn± - działanie antagonistyczne; z antybiotykami aminoglikozydowymi - działanie synergiczne; nasila działanie i toksyczność doustnych leków przeciwkrzepliwych; może zmniejszyć skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych; leki moczopędne mog± zmniejszać jego działanie.

Dawkowanie
Dorośli i dzieci od 13 r.ż. dożylnie 1,2 g co 8 h; w ciężkich zakażeniach co 6 h. Dzieci dożylnie: wcześniaki i noworodki poniżej 7 dni życia 60 mg/kg mc. na 24 h w 2 dawkach; noworodki powyżej 7 dni życia i dzieci do 12 r.ż. 90 mg/kg mc. na 24 h w 3 dawkach (w ciężkich zakażeniach powyżej 4 m.ż. można podać 120 mg/kg mc. na 24 h w 4 dawkach). W ciężkiej niewydolności w±troby lub niewydolności nerek (klirens kreatyniny 10-30 ml/min) pierwsza dawka wynosi 1,2 g, a następnie podaje się 0,6 g co 12 h; przy klirensie poniżej 10 ml/min dawkę podtrzymuj±c± podaje się co 24 h.

R/3528; R/3529

Skład
Preparat Amotaks: 1 kaps. zawiera 250 mg lub 500 mg; 1 tabl. zawiera 1,0 g; 5 ml zawiesiny (otrzymanej po rozpuszczeniu granulatu) zawiera 250 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu. Preparat Amotaks Dis: 1 tabl. zawiera 500 mg, 750 mg lub 1 g amoksycyliny w postaci trójwodzianu.

Działanie
Antybiotyk b-laktamowy z grupy aminopenicylin, wrażliwy na działanie b-laktamazy. Działa bakteriobójczo na Enterococcus spp., Streptococcus spp., Listeria monocytogenes, Helicobacyter pylori. Jego działanie wobec innych bakterii jest ograniczone do niewytwarzających b-laktamazy szczepów Staphylococcus spp., Haemophilus influenzae, Escherichia coli, Salmonella spp., Proteus mirabilis, Shigella spp., Neisseria gonorrhoeae. Amoksycylina nie działa na Pseudomonas aeruginosa, Bacteroides fragilis, Citrobacter spp., Klebsiella spp., Serratia spp., indolo-dodatnie szczepy Proteus, Enterobacter spp. Wykazuje całkowitą oporność krzyżową z ampicyliną. Szybko i niezależnie od obecności pokarmu wchłania się z przewodu pokarmowego. Wiązanie z białkami osocza wynosi około 20%. Dobrze przenika do narządów, tkanek i płynów ustrojowych, osiagając stężenie terapeutyczne m.in. w ślinie, wysięku ucha środkowego, plwocinie, wydzielinie oskrzelowej, błonach śluzowych nosa i zatok szczękowych. Przenika także do cieczy wodnistej oka, płynu osierdziowego, opłucnowego, otrzewnowego i żółci oraz przez barierę łożyska i do mleka matki. Słabo przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego. Jest wydalana przede wszystkim z moczem, głównie w postaci nie zmienionej (50-70%). T0,5 we krwi wynosi około1 h.

Wskazania
Zapalenie ucha, gardła, zatok. Zakażenia układu moczowego. Zakażenia skóry i tkanek miękkich. Zakażenia dolnych dróg oddechowych. Ciężka niepowikłana rzeżączka. Eradykacja Helicobacter pylori.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na penicyliny lub jakikolwiek składnik preparatu.

Środki ostrożności
Ostrożnie stosować u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie (zwłaszcza zapaleniem jelita grubego) lub z nadwrażliwością na inne leki, zwłaszcza cefalosporyny .

Ciąża i okres karmienia piersią
W ciąży stosować jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności. Ostrożnie stosować w okresie karmienia piersią.

Działanie niepożądane
Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, rzadko wymioty, bardzo rzadko - rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego). Reakcje alergiczne (wysypka, świąd, plamisto-rumieniowe wysypki; rzadko - rumień wielopostaciowy, zespół Stevens-Johnsona, toksyczno-rozpływna martwica naskórka; w pojedynczych przypadkach - wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy, objawy choroby posurowiczej). Przemijające niewielkie zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy, rzadko - zapalenie wątroby i żółtaczka cholestatyczna. Niewielkie przemijające zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, trombocytopenia, plamica małopłytkowa, eozynofilia, leukopenia, agranulocytoza). Bardzo rzadko zaburzenia ze strony o.u.n. (przemijająca nadmierna ruchliwość, drgawki, pobudzenie, niepokój, senność, dezorientacja, zawroty głowy).

Interakcje
Probenecid opóźnia wydalanie amoksycyliny, przedłużając i nasilając jej działanie. Jednoczesne podanie z antybiotykami bakteriostatycznymi (m.in. tetracykliny, makrolidy) może osłabiać bakteriobójcze działanie preparatu. Amoksycylina może zmniejszać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych. Allopurinol zwiększa ryzyko wystąpienia skórnych reakcji uczuleniowych. W przypadku jednoczesnego stosowania leków przeciwzakrzepowych zaleca się kontrolowanie czasu protrombinowego.

Dawkowanie
Preparat Amotaks: Dorośli i dzieci o m.c. powyżej 40 kg: zazwyczaj 250 mg co 8 h lub 500 mg co 12 h. W zapaleniu ucha, gardła, zakażeniach skóry, tkanek miękkich i układu moczowego: 250 mg co 8 h lub 500 mg co 12 h; w cięższych przypadkach: 500 mg co 8 h lub 750 mg co 12 h. W zakażeniach dolnych dróg oddechowych: 500 mg co 8 h, 750 mg co 12 h lub 1 g co 12 h. W rzeżączce: 3 g jednorazowo. W eradykacji Helicobacter pylori: 1 g co 8-12 h w skojarzeniu z innymi lekami przez 14 dni. Niemowlęta do ukończenia 3 m.ż.: 30 mg/kg m.c./dobę w 2 dawkach co 12 h. Dzieci od 4. m.ż. do ok. 10 lat (tj. o m.c. poniżej 40 kg): zazwyczaj 20-40 mg/kg m.c./dobę w 2-3 dawkach. W zależności od ciężkości zakażenia podaje się w zapaleniu gardła, ucha, zakażeniach skóry i tkanek miękkich oraz układu moczowego: 20-40 mg/kg m.c./dobę w 3 dawkach co 8 h; w zakażeniach dolnych dróg oddechowych: 40 mg/kg m.c./dobę w 3 dawkach co 8 h; w rzeżączce u dzieci przed okresem pokwitania: jednorazowo 50 mg/kg m.c. (u dzieci powyżej 2 lat w skojarzeniu z probenecidem w dawce 25 mg/kg m.c.). Wg konsultanta krajowego ds. pediatrii najmniejszą stosowaną u dzieci dawką amoksycyliny powinno być 40 mg/kg m.c. na dobę, a dawką maksymalną 90 mg/kg m.c./dobę. W niewydolności nerek przy klirensie kreatyniny 10-30 ml/min podaje się 250-500 mg co 12 h; poniżej 10 ml/min: 250-500 mg raz na 24 h. Preparat Amotaks Dis: Tabletki można połykać w całości lub po rozkruszeniu, ssać bądź wypić po rozproszeniu w wodzie. Dorośli i dzieci o m.c. powyżej 40 kg: zazwyczaj 500 mg co 12 h. W zapaleniu ucha i gardła o nasileniu lekkim lub umiarkowanym: 500 mg co 12 h, w cięższych przypadkach: 500 mg co 8 h lub 750 mg co 12 h; w zakażeniach dolnych dróg oddechowych: 500 mg co 8 h lub 750 mg co 12 h; w zakażeniach skóry, tkanek miękkich i układu moczowego: 500 mg co 12 h; w cięższych przypadkach: 500 mg co 8 h lub 750 mg co 12 h. W rzeżączce: 3 g jednorazowo. W eradykacji Helicobacter pylori: 1 g co 8-12 h w skojarzeniu z innymi lekami przez 14 dni. W niewydolności nerek przy klirensie kreatyniny 10-30 ml/min podaje się 250-500 mg co 12 h; poniżej 10 ml/min: 250-500 mg raz na 24 h.

Skład
1 tabl. powl. (375 mg, 625 mg lub 1 g) zawiera 250 mg, 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny (156 mg/5 ml, 312 mg/5 ml, 457 mg/5 ml) zawiera 125 mg, 250 mg lub 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i odpowiednio 31,25 mg, 62,5 mg lub 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej.

Działanie
Amoksycylina jest aminopenicyliną wrażliwą na działanie wielu b -laktamaz, które unieczynnia kwas klawulanowy. Połączenie obu związków rozszerzyło znacznie zakres działania bakteriobójczego amoksycyliny o szczepy bakterii wytwarzające b -laktamazy. Preparat jest aktywny wobec tlenowych bakterii Gram-dodatnich (Streptococcus pneumoniae, S. pyogenes, S. viridans, Enterococcus faecalis i E. faecium, Listeria monocytogenes, Bacillus anthracis, Corynebacterium spp., Staphylococcus aureus - w wyjątkiem szczepów MRSA), tlenowych bakterii Gram-ujemnych (m.in. Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, Helicobacter pylori, Neisseria gonorrhoeae i N. meningitidis, Bordetella pertussis, niektóre pałeczki Enterobacteriaceae) oraz bakterii beztlenowych (m.in. Bacteroides fragilis, Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp.) Nie działa na Pseudomonas aeruginosa oraz szczepy Enterobacteriaceae, wytwarzające chromosomalnie kodowane b -laktamazy (szczepy wytwarzające enzymy typu ESBL mogą także być oporne). Szybko wchłania się z przewodu pokarmowego. Wiązanie amoksycyliny z białkami osocza wynosi około 18%; kwasu klawulanowego - około 25%. Oba składniki preparatu osiągają stężenia terapeutyczne m.in. w pęcherzyku żółciowym, narządach jamy brzusznej, skórze, mięśniach, płynie otrzewnowym, stawowym, ropie. Amoksycylina i kwas klawulanowy są częściowo metabolizowane w wątrobie i wydalane głównie z moczem oraz częściowo z kałem. T 0,5 we krwi wynosi 0,9-1,3 h.

Wskazania
Zakażenia górnych dróg oddechowych (zwłaszcza zapalenie ucha środkowego, zatok obocznych nosa, nawrotowe zapalenie migdałków podniebiennych), zakażenia dolnych dróg oddechowych (zwłaszcza zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, płatowe i odoskrzelowe zapalenie płuc), zakażenia układu moczowo-płciowego (zwłaszcza zapalenie pęcherza i cewki moczowej, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zakażenia narządów płciowych u kobiet), zakażenia skóry i tkanek miękkich, zakażenia w stomatologii (zwłaszcza ropień okołozębowy), zakażenia położnicze (m.in. poronienie septyczne, posocznica połogowa), zakażenia w obrębie jamy brzusznej.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na penicyliny, jakikolwiek ze składników preparatu lub inne antybiotyki b -laktamowe (zwłaszcza cefalosporyny), przebyta żółtaczka lub zaburzenia czynności wątroby w następstwie wcześniejszego leczenia amoksycyliną z kwasem klawulanowym i innymi antybiotykami z grupy penicylin. Nie stosować u dzieci z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min. Zawiesin nie należy podawać chorym na fenyloketonurię (ze względu na zawartość aspartamu).

Środki ostrożności
Nie zaleca się stosowania w mononukleozie zakaźnej. Ostrożnie stosować u pacjentów z niewydolnością nerek lub niewydolnością wątroby. Tabletek 625 mg i 1 g nie zaleca się podawać dzieciom do ukończenia 12 lat; tabletek 1 g nie zaleca się podawać pacjentom z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min.

Ciąża i okres karmienia piersią
Bezpieczeństwo stosowania w ciąży (wg US FDA): kategoria B. Badania na ciężarnych zwierzętach nie wykazały teratogennego działania leku, jednak ze względu na brak odpowiednich badań u kobiet w ciąży dopuszcza się stosowanie preparatu w tym okresie jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności. Lek może być stosowany w okresie karmienia piersią, lecz istnieje ryzyko wystąpienia u niemowlęcia reakcji nadwrażliwości.

Działanie niepożądane
Zazwyczaj są łagodne i przemijające. Bardzo często obserwowano biegunkę, często - nudności, wymioty i kandydozę. Niezbyt często występują zawroty i ból głowy, niestrawność, zwiększenie aktywności aminotransferaz we krwi, wysypka skórna, świąd i pokrzywka. Rzadko występują: przemijająca leukopenia i małopłytkowość, rumień wielopostaciowy; bardzo rzadko - m.in. przemijająca agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, choroba posurowicza, zapalenie naczyń, przemijająca nadmierna ruchliwość i drgawki, zapalenie wątroby, żółtaczka zastoinowa, rzekomobłoniaste lub krwotoczne zapalenie jelita grubego, zespół Stevens-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, złuszczające zapalenie skóry, śródmiąższowe zapalenie nerek, krystaluria, bolesność i świąd pochwy.

Interakcje
Probenecid opóźnia wydalanie amoksycyliny, lecz nie wpływa na szybkość wydalania kwasu klawulanowego, przez co zmniejsza skuteczność preparatu (nie stosować łącznie). Stosowanie amoksycyliny w skojarzeniu z allopurinolem zwiększa ryzyko wystąpienia osutki skórnej. Preparat może nasilać działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych oraz osłabiać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych.

Dawkowanie
Dawkowanie zawiesin podano w przeliczeniu na amoksycylinę. Zawiesina 156 mg/5 ml i 312 mg/5 ml: dzieci do 12 r.ż. doustnie 25-45 mg/kg m.c. na 24 h w 3 dawkach co 8 h. Zawiesina 457 mg/5 ml: dzieci 2 m.ż.-12 r.ż. doustnie w zakażeniach dolnych dróg oddechowych, zapaleniu migdałków, skóry i tkanek miękkich - 25 mg/kg m.c. na 24 h w 2 dawkach co 12 h; w zapaleniu ucha środkowego, zatok, zapaleniu płuc o ciężkim przebiegu oraz w powikłanych zakażeniach układu moczowo-płciowego - 45 mg/kg m.c. na 24 h w 2 dawkach. Tabletki: dorośli i dzieci powyżej 12 r.ż. doustnie w zakażeniach o umiarkowanym nasileniu - 375 mg co 8 h lub 625 mg co 12 h; w ciężkich zakażeniach - 625 mg co 8 h lub 1 g co 12 h. W zakażeniach w stomatologii (np. w ropniu okołozębowym) 625 mg co 12 h lub 375 mg co 8 h przez 5 dni. W niewydolności nerek u dorosłych przy klirensie kreatyniny 10-30 ml/min podaje się 375-625 mg co 12 h; przy klirensie poniżej 10 ml/min - 375 mg co 12 h.
Lek przyjmuje się na początku posiłku.

Uwagi
U pacjentów z upośledzoną czynnością wątroby należy regularnie kontrolować jej stan. Podczas długotrwałego stosowania należy okresowo kontrolować czynność nerek, wątroby i układu krwiotwórczego.

R/0641; R/3682; R/7175; R/0643; R/3129; 4193

Skład
1 tabl. powl. zawiera 125 mg, 250 mg lub 500 mg azytromycyny.

Działanie
Antybiotyk makrolidowy z klasy azalidów. Działa bakteriostatycznie na bakterie Gram-dodatnie wrażliwe na erytromycynę, głównie na Staphylococcus aureus, Streptococcus spp. Wobec bakterii Gram-ujemnych działa silniej niż erytromycyna, m.in. na Haemophilus influenzae, H. ducreyi, Moraxella catarrhalis, Neisseria gonorrhoeae, Bordetella pertussis, Legionella pneumophila. Działa także na Chlamydia spp., Ureaplasma urealyticum, Borrelia burgdorferi, Mycoplasma pneumoniae, Mycobacterium avium. Nie działa na enterokoki, szczepy gronkowców oporne na meticylinę i praktycznie na Corynebacterium diphtheriae. Azytromycyna jest niewrażliwa na działanie soku żołądkowego. Obecność pokarmu znacznie zmniejsza jej biodostępność. Podana na czczo wchłania się z przewodu pokarmowego w 37%, a następnie szybko przenika do ognisk zakażenia w tkankach, osiągając w nich kilkakrotnie większe stężenia niż we krwi (m.in. płyn otrzewnowy i stawowy, żółć, wydzielina drzewa oskrzelowego i opłucna). Nie przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego. Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi 68 h, co sprawia, że stężenia terapeutyczne w tkankach utrzymują się jeszcze przez 5-7 dni od podania ostatniej dawki. Wiązanie z białkami osocza wynosi (w zależności od stężenia) 7-50%. Azytromycyna jest wydalana głównie w postaci nie zmienionej, przede wszystkim z kałem i w około 6% z moczem.

Wskazania
Zakażenia dolnych dróg oddechowych, paciorkowcowe zapalenie gardła, ostre zapalenie ucha środkowego, niepowikłane gronkowcowe i paciorkowcowe zakażenia skóry i tkanek miękkich, zapalenie cewki moczowej i szyjki macicy.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na azytromycynę, inne antybiotyki makrolidowe lub jakikolwiek składnik dodatkowy preparatu.

Środki ostrożności
Leku nie należy stosować w zapaleniu płuc u pacjentów z mukowiscydozą, zakażeniem szpitalnym, rozpoznaną lub podejrzewaną bakteriemią, zakażeniami wymagającymi leczenia szpitalnego, osłabionych, w podeszłym wieku lub ze zmniejszoną odpornością. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania u dzieci poniżej 6 m.ż. Ostrożnie stosować u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby lub nerek (klirens kreatyniny poniżej 40 ml/min).

Ciąża i okres karmienia piersią
W ciąży i okresie karmienia piersią stosować jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności.

Działanie niepożądane
Mają charakter łagodny i przemijający. Obserwowano zaburzenia żołądkowo-jelitowe (m.in. brak łaknienia, nudności, bóle brzucha, wymioty, biegunka, niestrawność, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego), zaburzenia smaku, reakcje alergiczne (m.in. świąd, wysypka skórna, nadwrażliwość na światło, pokrzywka; rzadko - reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, zespół Stevens-Johnsona), bóle stawów, zaburzenia czynności wątroby (m.in. zapalenie wątroby, żółtaczka cholestatyczna), zaburzenia ze strony oun (m.in. ból i zawroty głowy, senność, drgawki, nadpobudliwość, pobudzenie, niepokój), sporadycznie zaburzenia słuchu (szumy uszne, głuchota), nadkażenie opornymi bakteriami lub grzybami, bardzo rzadko przemijające zaburzenia hematologiczne, niekiedy śródmiąższowe zapalenie nerek, ciężka niewydolność nerek, zapalenie pochwy, zaburzenia rytmu serca, osłabienie.

Interakcje
Leki zobojętniające sok żołądkowy (związki glinu i magnezu) zmniejszają stężenie maksymalne azytromycyny we krwi, lecz nie wpływają na całkowitą ilość wchłoniętego leku (preparat należy przyjmować na 1 h przed lub 2 h po podaniu tych leków). Zaleca się zachowanie ostrożności podczas jednoczesnego stosowania z teofiliną (wskazane monitorowanie jej stężenia we krwi), doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi pochodnymi kumaryny (zaleca się kontrolę czasu protrombinowego) oraz pozostałymi lekami, wchodzącymi w interakcje z innymi makrolidami (digoksyna, alkaloidy sporyszu, triazolam, karbamazepina, terfenadyna, cyklosporyna, heksobarbital, fenytoina).

Dawkowanie
Preparat podaje się co najmniej 1 h przed lub 2 h po posiłku. Dorośli i dzieci o m.c. powyżej 45 kg doustnie w zakażeniach dróg oddechowych, skóry i tkanek miękkich: 500 mg raz dziennie przez 3 dni lub 500 mg w dawce jednorazowej pierwszego dnia, a następnie 250 mg raz na dobę przez kolejne 4 dni. W nierzeżączkowym zapaleniu cewki moczowej i szyjki macicy: 1 g jednorazowo; w rzeżączkowym zapaleniu cewki moczowej i szyjki macicy: 2 g jednorazowo. Dzieci od 6 m.ż. doustnie 10 mg/kg m.c. raz na dobę przez 3 dni.

10343; 10344; 10355

Skład
1 tabl. zawiera 480 mg kotrimoksazolu (80 mg trimetoprimu i 400 mg sulfametoksazolu). 1 tabl. forte zawiera 960 mg kotrimoksazolu (160 mg trimetoprimu i 800 mg sulfametoksazolu). 5 ml syropu zawiera 240 mg kotrimoksazolu (40 mg trimetoprimu i 200 mg sulfametoksazolu).

Działanie
Chemioterapeutyk - połączenie sulfonamidu z pochodną diaminopirymidyny, trimetoprimem. Oba składniki wywierają synergiczne działanie przeciwbakteryjne, zaburzając różne etapy syntezy kwasu foliowego. Preparat działa bakteriobójczo na bakterie Gram-dodatnie (m.in. Streptococcus spp., Staphylococcus spp., Listeria monocytogenes, Nocardia asteroides), bakterie Gram-ujemne (większość pałeczek Enterobacteriaceae, Moraxella catarrhalis, część szczepów Haemophilus influenzae, Vibrio cholerae, Yersinia spp., Brucella spp., Neisseria spp.). Działa także na Chlamydia trachomatis i Pneumocystis carinii. Nie jest aktywny wobec Pseudomonas aeruginosa, Mycoplasma pneumoniae, Campylobacter spp., Treponema pallidum, większości bakterii beztlenowych i enterokoków. Oba składniki preparatu szybko i niemal całkowicie wchłaniają się z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w krwi po 2-4 h. T_0,5 wynosi 9-12 h. Trimetoprim wiąże się z białkami osocza w 45%, a sulfametoksazol - w 66%. Kotrimoksazol szybko przenika do tkanek i płynów ustrojowych, m.in. do płuc, ucha środkowego, migdałków podniebiennych, gruczołu krokowego, płynu mózgowo-rdzeniowego, nerek. Przenika także przez łożysko i do mleka matki. Oba składniki preparatu są metabolizowane w wątrobie (sulfametoksazol w większym stopniu) i wydalane głównie z moczem, zarówno w postaci nie zmienionej jak i nieaktywnych metabolitów.

Wskazania
Zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych (zapalenie zatok, ucha środkowego, przewlekła obturacyjna choroba płuc oraz leczenie i profilaktyka pneumocystozowego zapalenia płuc, zwłaszcza u pacjentów ze zmniejszoną odpornością). Ostre i przewlekłe zakażenia nerek i dróg moczowo-płciowych (m.in. zapalenie gruczołu krokowego) oraz profilaktyka zakażeń nawracających. Zakażenia przewodu pokarmowego wywołane wrażliwymi szczepami Salmonella spp. (dur brzuszny, paradury) i układowe salmonelozy, zakażenia pałeczkami Shigella, biegunka podróżnych, cholera, nokardioza.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na sulfonamidy lub trimetoprim, okres karmienia piersią, noworodki i niemowlęta do 6 tyg.ż., znaczna niewydolność wątroby lub nerek (klirens kreatyniny poniżej 15 ml/min), uszkodzenie i choroby układu krwiotwórczego, niedobór G-6-PD. Nie stosować w III trymestrze ciąży; w pozostałym okresie ciąży stosować wyłącznie w przypadku, gdy przewidywane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu (zaleca się wówczas podawanie 5-10 mg kwasu foliowego). Ostrożnie stosować u pacjentów z atopią i nasilonymi objawami alergii.

Działanie niepożądane
Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty), skórne reakcje nadwrażliwości (głównie pokrzywka, rumień wielopostaciowy, znacznie rzadziej zespół Stevensa i Johnsona, zespół Lyella, nadwrażliwość na światło), zaburzenia hematologiczne (leukopenia, małopłytkowość, rzadziej niedokrwistość megaloblastyczna), krystaluria (po dużych dawkach), bardzo rzadko zapalenie miąższu wątroby, wstrząs anafilaktyczny.

Interakcje
Nasila działanie i toksyczność fenytoiny, doustnych leków przeciwzakrzepowych pochodnych warfaryny, doustnych leków przeciwcukrzycowych pochodnych sulfonylomocznika, antagonistów kwasu foliowego (m.in. metotreksatu). Leki zakwaszające (np. duże dawki kwasu askorbowego, NLPZ) zwiększają aktywność przeciwbakteryjną preparatu, lecz nasilają ryzyko krystalurii. Z pirymetaminą może powodować niedokrwistość megaloblastyczną, a w skojarzeniu z tiazydowymi lekami moczopędnymi może zwiększać u osób w podeszłym wieku ryzyko wystąpienia małopłytkowości.

Dawkowanie
Dorośli i dzieci powyżej 12 r.ż. doustnie 960 mg co 12 h (5-14 dni); w ciężkich zakażeniach 1,44 g co 12 h. W pneumocystozowym zapaleniu płuc 120 mg/kg m.c. na dobę w 4 dawkach przez 14 dni. W niepowikłanych zakażeniach dróg moczowych u kobiet jednorazowo 2,88 g (na noc). W rzeżączce dwukrotnie po 2,4 g w odstępie 12 h. Zapobiegawczo w nawracających zakażeniach dróg moczowych 480 mg na noc przez kilka tygodni lub miesięcy. Dzieci doustnie 36 mg/kg m.c. na dobę, tj. zazwyczaj: 6 tyg.ż. - 6 m.ż. 120 mg (2,5 ml syropu) co 12 h; 7 m.ż.-6 r.ż. 240 mg (5 ml syropu) co 12 h; 7-12 r.ż. 480 mg co 12 h.

Uwagi
Wysypka skórna jest wskazaniem do odstawienia leku. Podawanie powyżej 14 dni wymaga okresowej kontroli obrazu krwi. W niewydolności nerek (klirens kreatyniny 15-30 ml/min) podaje się połowę dawki. Lek podaje się podczas posiłku lub tuż po nim z dużą ilością płynu.

2762; 3127; 3126

Do góry

Betasol

Arctium sp. , Betula sp. , Equisetum arvense , Ononis spinosa , Phaseolus vulgaris , Rheum sp. , Sambucus nigra , Fagopyrum esculentum

Diureticum		ATC: G 04 BX
Herbapol-Pruszków

płyn doustny: but. 90 g

Skład
Preparat zawiera wyciąg płynny z: 27 g owocni fasoli, 18 g korzenia łopianu, 4,5 g korzenia wilżyny, 6,75 g korzenia rzewienia, 9 g ziela skrzypu, 6,75 g ziela gryki, 13,5 g owocu bzu czarnego oraz 4,5 g liścia brzozy. 5 ml preparatu zawiera nie mniej niż 2,35 mg związków flawonoidowych w przeliczeniu na kwercetynę. Zawartość etanolu: 58-60% obj.

Działanie
Preparat pochodzenia naturalnego o działaniu moczopędnym.

Wskazania
Wspomagająco w stanach zapalnych dróg moczowych.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na składniki preparatu.

Środki ostrożności
Ze względu na zawartość alkoholu ostrożnie stosować u dzieci do 12 r.ż.

Ciąża i okres karmienia piersią
Nie stosować w ciąży i okresie karmienia piersią.

Dawkowanie
Doustnie. Dorośli: 5 ml (1 łyżeczka) w 1/4 szklanki wody 3 razy dziennie.

Uwagi
Alkohol zawarty w preparacie może być wykryty w powietrzu wydychanym. Stosowanie w zalecanych dawkach w niewielkim stopniu upośledza zdolność kierowania pojazdami mechanicznymi oraz obsługę maszyn.

R/0067

Do góry

Biofuroksym

Cefuroxime

Antibioticum		ATC: J 01 DC 02
Bioton		Wykaz: B

proszek do przyg. roztw. do wstrz. dom. i doż. i zaw. do wstrz. dom.: (250 mg) 1 fiolka	(Rp)	50%
proszek do przyg. roztw. do wstrz. dom. i doż. i zaw. do wstrz. dom.: (500 mg) 1 fiolka	(Rp)	50%
proszek do przyg. roztw. do wstrz. doż. i zaw. do wstrz. dom.: (750 mg) 1 fiolka	(Rp)	50%
proszek do przyg. roztw. do wstrz. doż.: (1,5 g) 1 fiolka	(Rp)	50%

Skład
1 fiolka zawiera 250 mg, 500 mg, 750 mg lub 1,5 g cefuroksymu w postaci soli sodowej.

Działanie
Antybiotyk b-laktamowy, cefalosporyna II generacji o szerokim zakresie działania bakteriobójczego, obejmującym także bakterie wytwarzające b-laktamazy. Działa silnie na Staphylococcus spp. (z wyjątkiem szczepów opornych na meticylinę), Streptococcus spp. (z wyjątkiem szczepów S. pneumoniae opornych na penicylinę), Haemophilus influenzae, większość pałeczek Enterobacteriaceae (z wyjątkiem szczepów wytwarzających b-laktamazy o rozszerzonym spektrum substratowym), Neisseria spp., Moraxella catarrhalis. Nie działa na Pseudomonas aeruginosa, Enterococcus spp., Bacteroides fragilis, Serratia spp., Listeria monocytogenes. Wiązanie z białkami osocza wynosi około 50%. T_0,5 we krwi wynosi około 1,2 h. Przenika m.in. do kości, żółci, plwociny, płynu opłucnowego, maziowego, ucha środkowego, a także przez barierę łożyska i do mleka matki. Osiąga zmienne stężenia w płynie mózgowo-rdzeniowym. Jest wydalany z moczem.

Wskazania
Zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych, dróg moczowych, kości, stawów, tkanek miękkich, zakażenia ginekologiczno-położnicze, posocznica, rzeżączka, profilaktyka okołooperacyjna (m.in. w ortopedii, kardio- i torakochirurgii). Może być stosowany w skojarzeniu m.in. z antybiotykami aminoglikozydowymi lub metronidazolem.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na cefalosporyny. Bardzo ostrożnie stosować u pacjentów z nadwrażliwością na penicyliny, w ciąży (zwłaszcza w I trymestrze) i okresie karmienia piersią. Ostrożnie podawać pacjentom z niewydolnością nerek lub leczonym lekami nefrotoksycznymi (np. antybiotykami aminoglikozydowymi, furosemidem, kwasem etakrynowym).

Działanie niepożądane
Niekiedy wysypka skórna, gorączka polekowa, wymioty, biegunka, nadkażenia drożdżakami lub opornymi szczepami bakterii, rzadko rzekomobłoniaste zapalenie jelit, przemijająca neutropenia, eozynofilia, zwiększenie aktywności aminotransferaz i fosfatazy zasadowej we krwi; podanie domięśniowe jest bolesne, po dożylnym może wystąpić zakrzepowe zapalenie żyły.

Interakcje
Z antybiotykami aminoglikozydowymi działa synergicznie (nie należy ich łączyć z preparatem w jednym roztworze ze względu na niezgodność farmaceutyczną).

Dawkowanie
Dorośli dożylnie lub domięśniowo 0,75 g co 8 h; w ciężkich zakażeniach dożylnie 1,5 g co 6-8 h (maksymalna dawka dobowa wynosi 6 g). W rzeżączce domięśniowo 1,5 g jednorazowo w 2 wstrzyknięciach po 0,75 g w każdy pośladek. Profilaktycznie 1,5 g dożylnie w momencie rozpoczęcia znieczulenia, a następnie 0,75 g po 8 i 16 h. Dzieci: noworodki dożylnie 50-100 mg/kg m.c./dobę w 2-3 dawkach; od 2 m.ż. dożylnie lub domięśniowo 30-100 mg/kg m.c./dobę w 3-4 dawkach (zazwyczaj podaje się 50-60 mg/kg m.c./dobę; maksymalna dawka dobowa wynosi 4 g). W zakażeniach kości i stawów dożylnie 150 mg/kg m.c./dobę w 3 dawkach.

Uwagi
W niewydolności nerek przy klirensie kreatyniny 10-20 ml/min podaje się 0,75 g co 12 h; poniżej 10 ml/min - 0,75 g co 24 h.

8068; 8069; 0594; 0595

Do góry

Bioracef

Cefuroxime axetil

Antibioticum		ATC: J 01 DC 02
Bioton		Wykaz: B

tabl. powl.: (125 mg) 10 szt.	(Rp)	50%
tabl. powl.: (250 mg) 10 szt.	(Rp)	50%
tabl. powl.: (500 mg) 10 szt.	(Rp)	50%

Skład
1 tabl. powl. zawiera 125 mg, 250 mg lub 500 mg cefuroksymu w postaci estru acetoksyetylowego (aksetylu).

Działanie
Antybiotyk b-laktamowy, cefalosporyna II generacji w postaci nieaktywnego estru cefuroksymu, który wskutek hydrolizy w błonie śluzowej uwalnia cefuroksym. Cefuroksym działa bakteriobójczo na bakterie Gram-dodatnie (m.in. Streptococcus spp., Staphylococcus spp. - z wyjątkiem szczepów opornych na meticylinę), oraz Gram-ujemne (m.in. Haemophilus influenzae i H. parainfluenzae, Moraxella catarrhalis, Neisseria spp., Proteus mirabilis, Escherichia coli, Klebsiella spp., Enterobacter spp., Citrobacter spp. Nie działa na Enterococcus spp., Pseudomonas aeruginosa, Bacteroides fragilis, Serratia spp., Acinetobacter calcoaceticus, Listeria monocytogenes. Obecność pokarmu zwiększa biodostępność preparatu; wchłanianie jest największe, jeśli lek podaje się bezpośrednio po posiłku. Stężenie maksymalne występuje po 2-3 h od podania. Wiązanie z białkami osocza wynosi 30-50%. T_0,5 we krwi wynosi 1-2 h. Cefuroksym przenika m.in. do oskrzeli, płynu ucha środkowego, opłucnowego, przez łożysko i do mleka matki. Jest wydalany w postaci czynnej z moczem.

Wskazania
Zakażenia dolnych dróg oddechowych (zapalenie oskrzeli i płuc), zakażenia górnych dróg oddechowych (zapalenie ucha środkowego, nosa, gardła, zatok), zakażenia układu moczowo-płciowego (odmiedniczkowe zapalenie nerek, pęcherza i cewki moczowej, rzeżączka, niepowikłane rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej i szyjki macicy).

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na cefalosporyny, dzieci poniżej 5 r.ż. Ostrożnie podawać pacjentom z nadwrażliwością na penicyliny lub inne leki oraz we wczesnej ciąży i okresie karmienia piersią.

Działanie niepożądane
Przemijające zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty), ból głowy. Ponadto obserwowano eozynofilię, przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz we krwi oraz nadkażenia drożdżakami i opornymi bakteriami (w tym - rzadko - rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy).

Dawkowanie
Doustnie (bezpośrednio po posiłku). Dorośli w większości zakażeń - 250 mg co 12 h; w zapaleniu oskrzeli i płuc - 500 mg co 12 h; w rzeżączce - 1 g jednorazowo. Dzieci od 5 r.ż. - 125 mg co 12 h; w zapaleniu ucha środkowego - 250 mg co 12 h.

Uwagi
Tabletek nie należy kruszyć.

R/3605; R/3606; R/3607

Do góry

Biotum

Ceftazidime

Antibioticum		ATC: J 01 DD 02
Bioton

proszek do przyg. roztw. do wstrz. doż. i dom.: (500 mg) 1 fiolka	(RpLz)	Lz.
proszek do przyg. roztw. do wstrz. doż. i dom.: (1 g) 1 fiolka	(RpLz)	Lz.

Skład
1 fiolka zawiera 500 mg lub 1,0 g ceftazydymu.

Działanie
Antybiotyk ß-laktamowy, cefalosporyna III generacji. Oporny na działanie większości ß-laktamaz. Działa silnie bakteriobójczo na Pseudomonas aeruginosa (także szczepy oporne na gentamycynę), Acinetobacter spp., Enterobacteriaceae (zwłaszcza Proteus mirabilis, Enterobacter spp., Serratia marcescens), Haemophilus influenzae, Neisseria spp.; ponadto na niektóre bakterie beztlenowe i Streptococcus spp. oraz słabiej na Staphylococcus spp. Nie działa na Enterococcus spp., Bacteroides fragilis, Listeria monocytogenes, szczepy gronkowców oporne na meticylinę. Wiązanie z białkami osocza wynosi około 10%. T0,5 we krwi wynosi około 1,9 h. Stężenie terapeutyczne w krwi utrzymuje się 8-12 h. Bardzo dobrze przenika do tkanek i płynów ustrojowych, m.in. do kości, płynu otrzewnowego, maziowego, mięśni macicy, mięśnia sercowego, płynu opłucnowego i tkanki płucnej, płynu mózgowo-rdzeniowego zmienionego zapalnie. Przenika przez barierę łożyska i do mleka matki. Jest wydalany z moczem.

Wskazania
Ciężkie zakażenia dolnych dróg oddechowych, układu moczowego, posocznica, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zakażenia w obrębie jamy brzusznej (np. zapalenie otrzewnej, dróg żółciowych) i miednicy mniejszej, zakażenia gruczołu krokowego, skóry, tkanek miękkich, kości, stawów, nosa, ucha i gardła. Jest również stosowany u pacjentów ze zmniejszoną odpornością, mukowiscydozą, zakażeniem rozległych ran oparzeniowych.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na cefalosporyny. Bardzo ostrożnie stosować u pacjentów z nadwrażliwością na penicyliny, w ciąży (zwłaszcza w I trymestrze) i okresie karmienia piersią. Ostrożnie podawać pacjentom z niewydolnością nerek lub leczonym lekami nefrotoksycznymi (np. antybiotykami aminoglikozydowymi, furosemidem, kwasem etakrynowym).

Działanie niepożądane
Biegunka, nudności, wymioty, rzadko rzekomobłoniaste zapalenie jelit, ból po domięśniowym podaniu, zakrzepowe zapalenie żyły po podaniu dożylnym, rzadko wysypka skórna i gorączka; przemijające zaburzenia hematologiczne, mogą też wystąpić nadkażenia enterokokami, gronkowcami lub drożdżakami.

Interakcje
Z antybiotykami aminoglikozydowymi działa synergicznie; ze względu na niezgodności farmaceutyczne nie należy ich łączyć z preparatem w jednym roztworze.

Dawkowanie
Dorośli domięśniowo lub dożylnie zazwyczaj 1 g co 8-12 h; w bardzo ciężkich zakażeniach do 6 g na dobę w 2-3 dawkach. W zakażeniach kości i stawów 2 g co 12 h; w zakażeniach zagrażających życiu 2 g co 8 h; w zakażeniach dróg moczowych 0,5-1 g co 12 h; w zapaleniu płuc i zakażeniach skóry 0,5-1 g co 8 h (u osób w podeszłym wieku nie przekraczać 3 g na dobę). W zapaleniu płuc wywołanym przez Pseudomonas aeruginosa u pacjentów z mukowiscydozą 100-150 mg/kg mc./dobę w 3 dawkach (maksymalna dawka dobowa wynosi 9 g). Dzieci dożylnie lub domięśniowo (noworodki dożylnie) do 3 m.ż. 25-60 mg/kg mc./dobę w 2 dawkach; 3 m.ż.-12 r.ż. 30-100 mg/kg mc./dobę w 2-3 dawkach. W zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych, u dzieci z mukowiscydozą lub zmniejszoną odpornością do 150 mg/kg mc./dobę w 3 dawkach (maksymalnie 6 g/dobę). W niewydolności nerek po podaniu dawki wstępnej 1 g podaje się: przy klirensie kreatyniny 30-50 ml/min - 1 g co 12 h; 15-30 ml/min - 1 g co 24 h; 5-15 ml/min - 0,5 g co 24 h; poniżej 5 ml/min - 0,5 g co 48 h.

Uwagi
Nie podawać domięśniowo z lidokainą dzieciom do 2,5 r.ż.

Do góry

Biseptol

Co-trimoxazole

Chemotherapeuticum		ATC: J 01 EE 01
Medana Pharma Terpol Group		Wykaz: B

zawiesina doustna: (240 mg/5 ml) but. 100 ml

(Rp)

50%

Skład
5 ml zawiesiny zawiera 240 mg kotrimoksazolu (200 mg sulfametoksazolu i 40 mg trimetoprimu). Preparat o smaku poziomkowym; nie zawiera cukru.

Działanie
Chemioterapeutyk - połączenie sulfonamidu z pochodną diaminopirymidyny, trimetoprimem. Oba składniki wywierają synergiczne działanie przeciwbakteryjne, zaburzając różne etapy syntezy kwasu foliowego. Preparat działa bakteriostatycznie na bakterie Gram-dodatnie (m.in. Streptococcus spp., Staphylococcus spp., Listeria monocytogenes, Nocardia asteroides). Nieco słabiej działa na bakterie Gram-ujemne (większość pałeczek Enterobacteriaceae, Moraxella catarrhalis, część szczepów Haemophilus influenzae, Vibrio cholerae, Yersinia spp., Brucella spp.). Działa także na Pneumocystis carinii. Nie jest aktywny wobec Pseudomonas aeruginosa, Mycoplasma pneumoniae, Campylobacter spp., krętków, większości bakterii beztlenowych i enterokoków. Oporność bakterii na ko-trimoksazol dotyczy obecnie najczęściej pałeczek Enterobacteriaceae i Haemophilus influenzae, natomiast zmniejszyła się obserwowana wcześniej oporność Streptococcus spp. Oba składniki preparatu szybko i niemal całkowicie wchłaniają się z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w krwi po 2-4 h. T_0,5 wynosi 9-12 h. Trimetoprim wiąże się z białkami osocza w 45%, a sulfametoksazol - w 66%. Ko-trimoksazol szybko przenika do tkanek i płynów ustrojowych, m.in. do płuc, migdałków podniebiennych, gruczołu krokowego, płynu mózgowo-rdzeniowego, nerek. Przenika także przez barierę łożyska i do mleka matki. Oba składniki preparatu są metabolizowane w wątrobie (sulfametoksazol w większym stopniu) i wydalane głównie z moczem, zarówno w postaci nie zmienionej jak i nieaktywnych metabolitów.

Wskazania
Ostre zakażenia dróg oddechowych (głównie zapalenie zatok obocznych nosa oraz leczenie i profilaktyka pneumocystozowego zapalenia płuc, zwłaszcza u pacjentów ze zmniejszoną odpornością), zapalenie ucha środkowego, zakażenia nerek i dróg moczowych wywołane głównie przez pałeczki Enterobacteriaceae, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroby przenoszone drogą płciową (m.in. rzeżączka), zakażenia przewodu pokarmowego wywołane wrażliwymi szczepami Salmonella spp., Shigella spp., Escherichia coli). Zakażenia ropne skóry.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na sulfonamidy lub trimetoprim, ciąża (z wyjątkiem sytuacji, gdy przewidywane korzyści przewyższają ryzyko dla płodu), okres karmienia piersią, noworodki i niemowlęta do 3 m.ż., ciężka niewydolność wątroby lub nerek (klirens kreatyniny poniżej 15 ml/min), uszkodzenie układu krwiotwórczego, niedobór G-6-PD. Nie stosować w anginie paciorkowcowej. Bardzo ostrożnie stosować u pacjentów z atopią i nasilonymi objawami alergii, niedoborem kwasu foliowego, niewydolnością wątroby lub nerek (klirens kreatyniny 15-30 ml/min).

Działanie niepożądane
Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty), skórne reakcje nadwrażliwości (głównie pokrzywka, rumień wielopostaciowy, znacznie rzadziej zespół Stevens i Johnsona, zespół Lyella, nadwrażliwość na światło), zaburzenia hematologiczne (leukopenia, małopłytkowość, rzadziej niedokrwistość megaloblastyczna), krystaluria (po dużych dawkach), bardzo rzadko zapalenie miąższu wątroby, wstrząs anafilaktyczny.

Interakcje
Nasila działanie i toksyczność fenytoiny, doustnych leków przeciwzakrzepowych pochodnych warfaryny, doustnych leków hipoglikemizujących pochodnych sulfonylomocznika, antagonistów kwasu foliowego (m.in. metotreksatu), tiopentalu. Leki zakwaszające (np. duże dawki kwasu askorbowego, NLPZ) zwiększają aktywność przeciwbakteryjną preparatu, lecz nasilają ryzyko krystalurii. Leki zobojętniające HCl osłabiają siłę działania ko-trymoksazolu. Pochodne kwasu p-aminobenzoesowego (benzokaina, prokaina, tetrakaina) antagonizują jego działanie. Z pirymetaminą może powodować niedokrwistość megaloblastyczną, a w skojarzeniu z tiazydowymi lekami moczopędnymi może zwiększać u osób w podeszłym wieku ryzyko wystąpienia małopłytkowości.

Dawkowanie
Dzieci doustnie 24-36 mg/kg m.c./dobę, tj. zazwyczaj: 3-6 m.ż. 120 mg (2,5 ml) co 12 h; 7 m.ż.-3 r.ż. 120-240 mg (2,5-5 ml) co 12 h; 4-6 r.ż. 240-480 mg (5-10 ml) co 12 h; 7-12 r.ż. 480 mg (10 ml) co 12 h. Dorośli i dzieci powyżej 12 r.ż. 960 mg (20 ml) co 12 h. W pneumocystozie 120 mg/kg m.c./dobę w 4 dawkach przez 14-21 dni.

Uwagi
Lek podaje się z dużą ilością płynu podczas posiłku lub tuż po nim. Wysypka skórna jest wskazaniem do odstawienia leku. Czas leczenia w czerwonce bakteryjnej wynosi 5 dni. Podawanie preparatu powyżej 14 dni wymaga kontroli obrazu krwi. W niewydolności nerek (klirens kreatyniny 15-30 ml/min) podaje się połowę dawki.

R/1178

Do góry

Ceclor

Cefaclor

Antibioticum		ATC: J 01 DC 04
Eli Lilly		Wykaz: B

kaps.: (250 mg) 15 szt.	(Rp)	50%
kaps.: (500 mg) 15 szt.	(Rp)	50%
granulat do przyg. zaw. doustnej: (125 mg/5 ml) but. 75 ml	(Rp)	50%
granulat do przyg. zaw. doustnej: (125 mg/5 ml) but. 100 ml	(Rp)	50%
granulat do przyg. zaw. doustnej: (250 mg/5 ml) but. 75 ml	(Rp)	50%
granulat do przyg. zaw. doustnej: (250 mg/5 ml) but. 100 ml	(Rp)	50%
granulat do przyg. zaw. doustnej: (375 mg/5 ml) but. 75 ml	(Rp)	50%
granulat do przyg. zaw. doustnej: (375 mg/5 ml) but. 100 ml	(Rp)	50%
tabl. powl. o przedł. uwalnianiu: (375 mg) 10 szt.	(Rp)	50%
tabl. powl. o przedł. uwalnianiu: (500 mg) 10 szt.	(Rp)	50%
tabl. powl. o przedł. uwalnianiu: (500 mg) 14 szt.	(Rp)	50%
tabl. powl. o przedł. uwalnianiu: (750 mg) 10 szt.	(Rp)	50%

Skład
1 kaps. zawiera 250 mg lub 500 mg. 5 ml zawiesiny (otrzymanej po dodaniu wody do granulatu) zawiera 125 mg, 250 mg lub 375 mg cefakloru. 1 tabl. powl. o przedłużonym uwalnianiu (MR) zawiera 375 mg, 500 mg lub 750 mg cefakloru w postaci monowodzianu.

Działanie
Antybiotyk b-laktamowy, cefalosporyna II generacji do podawania doustnego. Działa bakteriobójczo na Haemophilus influenzae (także szczepy oporne na ampicylinę), Moraxella catarrhalis (w tym szczepy wytwarzające b-laktamazę), niektóre pałeczki Enterobacteriaceae (głównie Klebsiella pneumoniae i Proteus mirabilis), Neisseria gonorrhoeae, Staphylococcus spp. (z wyjątkiem szczepów opornych na meticylinę) i Streptococcus spp. Nie działa na Pseudomonas aeruginosa, Enterococcus spp., Bacteroides fragilis, Serratia spp., Proteus indolo-dodatni. Dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego, ale wchłanianie jest większe po podaniu leku na czczo. Wiązanie z białkami osocza wynosi 25%. T_0,5 preparatu w postaci konwencjonalnej wynosi 35-55 min., a preparatu o przedłużonym działaniu - ok. 1 h. Cefaklor przenika m.in. do błony śluzowej oskrzeli, płynu ucha środkowego, żółci, przez łożysko i do mleka matki. Nie przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego. Jest wydalany z moczem.

Wskazania
Zakażenia dolnych dróg oddechowych (ostre zapalenie oskrzeli oraz zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, zapalenie płuc), zakażenia górnych dróg oddechowych (zapalenie gardła i migdałków podniebiennych, zapalenie zatok), zapalenie ucha środkowego, niepowikłane zakażenia dolnych dróg moczowych (zapalenie pęcherza moczowego, bezobjawowy bakteriomocz), zakażenia skóry i tkanek miękkich.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na cefalosporyny, noworodki. W ciąży i okresie karmienia piersią stosować jedynie w przypadku, gdy korzyści wynikające z zastosowania przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Ostrożnie podawać w nadwrażliwości na penicyliny, chorobach przewodu pokarmowego (zwłaszcza w zapaleniu okrężnicy), niewydolności nerek.

Działanie niepożądane
Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (najczęściej biegunka), niekiedy rzekomobłoniaste zapalenie jelit, wysypka (lek należy odstawić), pokrzywka, eozynofilia, objawy przypominające chorobę posurowiczą, grzybica pochwy, zwiększenie aktywności aminotransferaz i fosfatazy zasadowej oraz stężenia mocznika i kreatyniny w krwi, rzadko odwracalne zapalenie wątroby, ból i zawroty głowy, senność, zaburzenia hematologiczne.

Interakcje
Związki magnezu i glinu (także sukralfat) zmniejszają wchłanianie preparatu z przewodu pokarmowego, jeśli są podawane w ciągu 1 h od przyjęcia cefakloru. Z doustnymi lekami przeciwkrzepliwymi pochodnymi kumaryny może wystąpić wydłużenie czasu protrombinowego; z lekami nefrotoksycznymi (np. antybiotyki aminoglikozydowe, furosemid, kwas etakrynowy) zwiększone ryzyko uszkodzenia nerek; z probenecydem przedłużenie działania.

Dawkowanie
Zawiesina i kapsułki. Dorośli i dzieci powyżej 6 r.ż. doustnie 0,25 g co 8 h, w cięższych przypadkach zapalenia płuc lub w zakażeniach wywołanych przez mniej wrażliwe bakterie 0,5 g co 8 h (nie przekraczać dobowej dawki dla dorosłych - 4 g); w rzeżączce jednorazowo 3 g + 1 g probenecidu. Dzieci doustnie od 2 m.ż. 20-40 mg/kg m.c. na 24 h w 3 dawkach. W zapaleniu ucha środkowego i cięższych przypadkach 40 mg/kg m.c. na 24 h. W zapaleniu ucha środkowego i gardła lek można podawać co 12 h.
Tabl. o przedłużonym działaniu (MR). Dorośli i dzieci powyżej 12 r.ż. doustnie w zapaleniu gardła, migdałków podniebiennych oraz zakażeniach skóry i tkanek miękkich 0,375 g co 12 h; w zakażeniach dróg moczowych 0,375 g co 12 h lub 0,5 g raz dziennie; w zapaleniu oskrzeli 0,375-0,5 g co 12 h; w zapaleniu płuc i zatok 0,75 g co 12 h.

Uwagi
W zakażeniach wywołanych przez Streptococcus pyogenes lek podaje się przez co najmniej 10 dni. Tabletek MR nie należy rozgryzać. W niewydolności nerek przy klirensie kreatyniny 10-40 ml/min podaje się 30-50% dawki; poniżej 10 ml/min - 25% dawki.

0864; 0701; 1374; 1375; 7759; 6765; 6766; 6767

Do góry

Cefzil

Cefprozil

Antibioticum		ATC: J 01 DC 10
Bristol-Myers Squibb		Wykaz: B

tabl. powl.: (250 mg) 10 szt.	(Rp)	PP
tabl. powl.: (250 mg) 20 szt.	(Rp)	PP
tabl. powl.: (500 mg) 10 szt.	(Rp)	PP
tabl. powl.: (500 mg) 20 szt.	(Rp)	PP
proszek do przyg. zaw. doustnej: (125 mg/5 ml) but. 60 ml	(Rp)	PP
proszek do przyg. zaw. doustnej: (125 mg/5 ml) but. 100 ml	(Rp)	PP
proszek do przyg. zaw. doustnej: (250 mg/5 ml) but. 60 ml	(Rp)	PP
proszek do przyg. zaw. doustnej: (250 mg/5 ml) but. 100 ml	(Rp)	PP

Skład
1 tabl. powl. zawiera 250 mg lub 500 mg cefprozilu. 5 ml zawiesiny (otrzymanej po dodaniu wody do proszku) zawiera 125 mg lub 250 mg cefprozilu.

Działanie
Antybiotyk b-laktamowy, cefalosporyna II generacji do podawania doustnego. Działa bakteriobójczo na bakterie Gram-dodatnie, głównie na Streptococcus spp. i Staphylococcus spp. (z wyjątkiem szczepów opornych na meticylinę). Działa także na bakterie Gram-ujemne, m.in. Haemophilus influenzae i Moraxella catarrhalis (łącznie ze szczepami wytwarzającymi b-laktamazy), niektóre pałeczki Enterobacteriaceae (m.in. Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae, Proteus mirabilis), Neisseria gonorrhoeae (łącznie ze szczepami wytwarzającymi b-laktamazy), Nie działa na Enterococcus spp., Listeria monocytogenes, Bacteroides fragilis, Pseudomonas aeruginosa, Acinetobacter spp., Serratia spp., Proteus vulgaris. Dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego; wchłanianie jest niezależne od pokarmu. Wiązanie z białkami osocza wynosi 36%. T_0,5 we krwi wynosi 1,3 h. Dobrze przenika do płynu ucha środkowego i migdałków podniebiennych. Nie przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego. Jest wydalany z moczem w postaci nie zmienionej (około 60%).

Wskazania
Zakażenia górnych dróg oddechowych (zapalenie ucha środkowego, zatok, migdałków podniebiennych i gardła), zakażenia dolnych dróg oddechowych (ostre zapalenie oskrzeli, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, zapalenie płuc), zakażenia skóry i tkanek miękkich, niepowikłane zakażenia dolnych dróg moczowych (m.in. ostre zapalenie pęcherza moczowego).

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na cefalosporyny, niemowlęta do ukończenia 6 m.ż. Nie należy podawać zawiesiny chorym na fenyloketonurię (ze względu na obecność aspartamu). W ciąży stosować w wyjątkowych przypadkach (brak kontrolowanych badań klinicznych u kobiet ciężarnych). Ostrożnie stosować w okresie karmienia piersią, u pacjentów z nadwrażliwością na penicyliny, niewydolnością nerek oraz w skojarzeniu z silnie działającymi lekami moczopędnymi.

Działanie niepożądane
Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, biegunka, wymioty), zwiększenie aktywności aminotransferaz we krwi, nadkażenia bakteryjne i drożdżakowe, reakcje nadwrażliwości (głównie wysypka skórna, występująca częściej u dzieci niż u dorosłych), zawroty i ból głowy, nadpobudliwość, zaburzenia hematologiczne (głównie eozynofilia), zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi.

Interakcje
Z aminoglikozydami nasila się ryzyko nefrotoksyczności. Probenecid nasila działanie cefprozilu (2-krotne zwiększenie wartości AUC).

Dawkowanie
Dorośli i dzieci powyżej 12 r.ż. doustnie: w zapaleniu płuc i oskrzeli 500 mg co 12 h, w zapaleniu zatok 250-500 mg co 12 h; w zapaleniu gardła i migdałków podniebiennych, zakażeniach skóry i tkanek miękkich oraz w niepowikłanych zakażeniach dróg moczowych 500 mg raz na dobę. Dzieci doustnie od 7 m.ż.: w zapaleniu ucha środkowego 30-40 mg/kg m.c./24 h w 2 dawkach; w zapaleniu zatok 15-30 mg/kg m.c./24 h w 2 dawkach; w zapaleniu gardła i migdałków podniebiennych oraz w zakażeniach skóry i tkanek miękkich 20 mg/kg m.c./24 h w jednej dawce.

Uwagi
W niewydolności nerek przy klirensie kreatyniny <30 ml/min podaje się pierwszą dawkę nie zmienioną, a następne dawki zmniejsza o połowę.

7874; 7875; 7876; 7877

Do góry

CEK

Cefaclor

Antibioticum		ATC: J 01 DC 04
Hexal		Wykaz: B

granulat do przyg. zaw. doustnej: (125 mg/5 ml) but. 100 ml	(Rp)	50%
granulat do przyg. zaw. doustnej: (250 mg/5 ml) but. 100 ml	(Rp)	50%
tabl. musujące: (250 mg) 10 szt.	(Rp)	50%
tabl. musujące: (500 mg) 10 szt.	(Rp)	50%
tabl. musujące: (1 g) 10 szt.	(Rp)	50%
tabl. powl.: (500 mg) 20 szt.	(Rp)	50%

Skład
1 tabl. powl. zawiera 500 mg cefakloru. 1 tabl. musująca zawiera 250 mg, 500 mg lub 1 g cefakloru. Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny (1 miarka) zawiera 125 mg lub 250 mg cefakloru.

Działanie
Antybiotyk b-laktamowy, cefalosporyna II generacji do podawania doustnego. Działa bakteriobójczo na Haemophilus influenzae (niektóre szczepy wytwarzające b-laktamazy są oporne), niektóre pałeczki Enterobacteriaceae (głównie Klebsiella pneumoniae i Proteus mirabilis - z wyjątkiem szczepów wytwarzających b-laktamazy o rozszerzonym spektrum substratowym), Neisseria gonorrhoeae, Moraxella catarrhalis. Wykazuje małą aktywność wobec Staphylococcus spp. (z wyjątkiem szczepów opornych na meticylinę) i Streptococcus spp. Nie działa na Pseudomonas aeruginosa, Enterococcus spp., Serratia spp., indolo-dodatnie szczepy Proteus, bakterie beztlenowe. Dobrze i szybko wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie we krwi po 30-60 min od podania. Wiązanie z białkami osocza wynosi 25%. T_0,5 we krwi wynosi 35-55 min. Przenika m.in. do błony śluzowej oskrzeli, płynu ucha środkowego, żółci, przez barierę łożyska i do mleka matki. Nie przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego. Jest w niewielkim stopniu metabolizowany w wątrobie. Jest wydalany z moczem głównie w postaci nie zmienionej (80%).

Wskazania
Zakażenia górnych dróg oddechowych (zapalenie zatok, migdałków podniebiennych i gardła), zapalenie ucha środkowego, zakażenia dolnych dróg oddechowych (zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, zapalenie płuc). Niepowikłane zakażenia dróg moczowych wywołane przez wrażliwe pałeczki Enterobacteriaceae (m.in. zapalenie pęcherza moczowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek). Gronkowcowe i paciorkowcowe zakażenia skóry i tkanek miękkich.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na cefalosporyny lub penicyliny. Ostra porfiria. Zapalenie okrężnicy (zwłaszcza rzekomobłoniaste). Nie stosować u noworodków.

Środki ostrożności
Ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, alergią w wywiadzie oraz chorych na astmę.

Ciąża i okres karmienia piersią
W ciąży stosować wyłącznie w przypadku bezwzględnej konieczności. U niemowląt karmionych piersią przez matki przyjmujące cefaklor mogą wystąpić objawy alergii, biegunka, kandydoza błon śluzowych i przewodu pokarmowego, zapalenie jelit.

Działanie niepożądane
Zaburzenia żołądkowo-jelitowe - zazwyczaj o łagodnym nasileniu (nudności, wymioty, biegunka), rzadko rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy i drożdżyca przewodu pokarmowego oraz błon śluzowych. Zaburzenia hematologiczne ustępujące po zakończeniu leczenia (eozynofilia, trombocytopenia, leukopenia), przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz oraz stężenia mocznika i kreatyniny we krwi. Reakcje nadwrażliwości: wysypka, pokrzywka, świąd, choroba posurowicza, reakcje anafilaktyczne, rumień wielopostaciowy.

Interakcje
W połączeniu z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (pochodnymi kumaryny) może ulec wydłużeniu czas protrombinowy. Leczenie skojarzone z antybiotykami i chemioterapeutykami o działaniu bakteriostatycznym (m.in. makrolidy i tetracykliny) może antagonizować działanie cefakloru, natomiast w skojarzeniu z aminoglikozydami może wystapić działanie synergiczne. Probenecid nasila i przedłuża działanie cefakloru. Leki zobojętniające HCl soku żołądkowego (preparaty glinu lub magnezu) zmniejszają wchłanianie cefakloru z przewodu pokarmowego.

Dawkowanie
Doustnie. Dorośli: 250 mg co 8 h, w zakażeniach o cięższym przebiegu 500 mg co 8 h. Maksymalna dawka dobowa dla dorosłych wynosi 4 g. Dzieci 2 m.ż.-6 r.ż.: 20 mg/kg m.c./dobę w 2-3 dawkach; w zakażeniach o ciężkim przebiegu i w zapaleniu ucha środkowego - do 40 mg/kg m.c./dobę. Maksymalna dawka dobowa dla dzieci poniżej 6 r.ż. wynosi 1 g. U dzieci 6-10 r.ż. w zakażeniach o ciężkim przebiegu i w zapaleniu ucha środkowego: 250 mg co 6 h; w zapaleniu ucha środkowego można też podawać 500 mg (w postaci tabletek musujących) co 12 h.

8353; 8354; 8982; 8983; 8984; 8355

Do góry

Ceroxim

Cefuroxime axetil

Antibioticum		ATC: J 01 DC 02
Ranbaxy		Wykaz: B

tabl. powl.: (125 mg) 10 szt.	(Rp)	50%
tabl. powl.: (125 mg) 20 szt.	(Rp)	50%
tabl. powl.: (250 mg) 10 szt.	(Rp)	50%
tabl. powl.: (250 mg) 20 szt.	(Rp)	50%
tabl. powl.: (500 mg) 10 szt.	(Rp)	50%
tabl. powl.: (500 mg) 20 szt.	(Rp)	50%
proszek do przyg. zaw. doustnej: (125 mg/5 ml) 1 but. 50 ml	(Rp)	50%
proszek do przyg. zaw. doustnej: (125 mg/5 ml) 1 but. 100 ml	(Rp)	50%
proszek do przyg. zaw. doustnej: (250 mg/5 ml) 1 but. 50 ml	(Rp)	50%
proszek do przyg. zaw. doustnej: (250 mg/5 ml) 1 but. 100 ml	(Rp)	50%

Skład
1 tabl. powl. zawiera 125 mg, 250 mg lub 500 mg; 5 ml zawiesiny (otrzymanej po dodaniu wody do proszku) zawiera 125 mg lub 250 mg cefuroksymu w postaci aksetylu.

Działanie
Antybiotyk b-laktamowy, cefalosporyna II generacji. Nieaktywny ester cefuroksymu, który w wyniku hydrolizy uwalnia cefuroksym. Jest oporny na działanie b-laktamaz, dzięki czemu wykazuje skuteczność w zakażeniach wywołanych przez szczepy bakterii oporne na ampicylinę i amoksycylinę. Działa bakteriobójczo na tlenowe bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne, m.in. Staphylococcus spp. (z wyjątkiem szczepów opornych na meticylinę), Streptococcus spp. (z wyjątkiem szczepów S. pneumoniae opornych na penicylinę), Propionibacterium spp., Haemophilus influenzae i H. parainfluenzae, większość pałeczek Enterobacteriaceae (m.in. Proteus mirabilis, Escherichia coli, Klebsiella spp.), Neisseria gonorrhoeae, Moraxella catarrhalis. Cefuroksym działa także na niektóre bakterie beztlenowe, m.in. Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp., Borrelia burgdorferi, Fusobacterium spp. Nie działa na Enterococcus faecium i E. faecalis, Pseudomonas aeruginosa, Bacteroides fragilis, Serratia spp., Acinetobacter calcoaceticus, Listeria monocytogenes. Wchłanianie estru cefuroksymu jest większe, jeśli lek jest podany po posiłku. Wiązanie z białkami osocza wynosi około 50%. Cefuroksym łatwo przenika do tkanek i płynów ustrojowych, jest także wydzielany do mleka matki. Jest wydalany z moczem w postaci nie zmienionej. T_0,5 we krwi wynosi około 70 min.

Wskazania
Zakażenia wywołane przez bakterie wrażliwe na cefuroksym: zakażenia górnych dróg oddechowych (gardła, krtani, migdałków, zatok obocznych nosa), ostre zapalenie ucha środkowego, zakażenia dolnych dróg oddechowych (ostre zapalenie oskrzeli, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, zapalenie płuc), zakażenia układu moczowo-płciowego (odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza i cewki moczowej), gronkowcowe i paciorkowcowe zakażenia skóry i tkanek miękkich (czyraczność, ropne zapalenie skóry, liszajec), borelioza (faza wczesna oraz zapobieganie późnym powikłaniom u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat), ostra niepowikłana rzeżączka cewki moczowej i szyjki macicy.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na cefalosporyny lub dowolną substancję pomocniczą preparatu.

Środki ostrożności
Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z nadwrażliwością na penicyliny lub inne antybiotyki b-laktamowe.

Ciąża i okres karmienia piersią
W ciąży stosować jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności (zwłaszcza w I trymestrze). Ostrożnie stosować w okresie karmienia piersią.

Działanie niepożądane
Obserwowano zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego), zaburzenia ze strony wątroby i dróg żółciowych (zwiększenie aktywności aminotransferaz i LDH we krwi, zapalenie wątroby, zastój żółci, żółtaczka), reakcje nadwrażliwości (obrzęk, świąd, wysypka skórna, pokrzywka, objawy podobne do choroby posurowiczej, bardzo rzadko anafilaksja), ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, zespół Stevens-Johnsona, toksyczno-rozpływna martwica naskórka), zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość hemolityczna, leukopenia, pancytopenia, trombocytopenia, eozynofilia), ból głowy i klatki piersiowej, senność, napady padaczkowe, owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej.

Interakcje
Probenecid przedłuża wydalanie cefuroksymu. Jednoczesne stosowanie z aminoglikozydami, furosemidem lub kwasem etakrynowym nasila ryzyko nefrotoksyczności.

Dawkowanie
Dorośli i dzieci powyżej 12 r.ż. doustnie w większości zakażeń: 250 mg co 12 h; w zapaleniu krtani, migdałków i ostrym zapaleniu zatok obocznych nosa: 250 mg co 12 h przez 10 dni; w zaostrzeniu przewlekłego zapalenia oskrzeli oraz zakażeniach skóry i tkanek miękkich: 250-500 mg co 12 h przez 10 dni; we wtórnym zakażeniu ostrego zapalenia oskrzeli: 250-500 mg co 12 h przez 10 dni; w zakażeniach układu moczowo-płciowego: 125-250 mg co 12 h przez 7-10 dni; w boreliozie: 500 mg co 12 h przez 20 dni; w ostrej niepowikłanej rzeżączce: 1 g jednorazowo. Dzieci powyżej 3 m.ż. doustnie w większości zakażeń 125 mg co 12 h lub 20 mg/kg m.c./dobę w 2 dawkach (maksymalnie 250 mg na dobę). Dzieciom od 3 r.ż. w zapaleniu ucha środkowego 250 mg co 12 h lub 30 mg/kg m.c./dobę w 2 dawkach (maksymalnie 500 mg na dobę).
Zawiesinę podaje się podczas posiłku; tabletki - po posiłku. Tabletek nie należy dzielić ani kruszyć.

10103; 10106; 10125; 10092; 10091

Do góry

Cifran

Ciprofloxacin

Chemotherapeuticum		ATC: J 01 MA 02
Ranbaxy		Wykaz: B

tabl. powl.: (250 mg) 10 szt.	(Rp)	50%
tabl. powl.: (500 mg) 10 szt.