ustaw jako stronę startowądodaj do ulubionychpoleć znajomemumapa serwisu
Strona główna Anatomia i Choroby Badania Leki Forum Pliki do pobrania


Lista leków
A - C
D - N
O - R
S - Z
Podział pod względem zastosowania

Skuteczność leków

Probiotyki
Preparaty żurawinowe

Stosujemy się do standardu HONcode dla wiarygodnej informacji zdrowotnej Stosujemy się do standardu HONcode dla wiarygodnej informacji zdrowotnej: sprawdź tutaj.
Page copy protected against web site content infringement by Copyscape 

Leki > Lista leków > O - R

O - R

Oflodinex
Ospamox
Palin
Panclor
Peflacine
Pefloksacyna
Peposterol
Plixym
Poldanen
Prostaherb
Prostalizyna
Prostamer
Prostaplant
Prostapol
Prostatic
Prosterol
Prostogal
Proxacin
Pseudovac
Rowatinex

 

Oflodinex

Ofloxacin
 
Chemotherapeuticum   ATC: J 01 MA 01
Polpharma   Wykaz: B
 
tabl. powl.: (100 mg) 10 szt. (Rp) 50%; b. gruźlica oporna i inne mykobakt.
tabl. powl.: (200 mg) 10 szt. (Rp) 50%; b. gruźlica oporna i inne mykobakt.
 
Skład
1 tabl. powl. zawiera 100 mg lub 200 mg ofloksacyny.

Działanie
Chemioterapeutyk z grupy fluorochinolonów. Wywiera działanie bakteriobójcze poprzez zaburzanie replikacji DNA bakterii w wyniku hamowania syntezy DNA. Działa silnie bakteriobójczo na bakterie Gram-ujemne i Gram-dodatnie, m.in. Haemophilus influenzae, Neisseria spp., Enterobacter aerogenes, Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae, Proteus mirabilis, Citrobacter diversus, Chlamydia trachomatis, Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus aureus (szybko narasta oporność, zwłaszcza szczepów opornych na metycylinę). Wykazuje zmienną aktywność wobec paciorkowców i enterokoków. Nie działa na Bacteroides spp., krętki. Szybko i niemal całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie we krwi po 1-2 h. T0,5 we krwi wynosi 5-7 h. Wiązanie z białkami osocza wynosi około 10%. Doskonale przenika do płynów ustrojowych i tkanek, osiągając znaczne stężenia zwłaszcza w mięśniach, płucach, gruczole krokowym, żółci, m. sercowym, migdałkach podniebiennych, kościach. Przenika także do płynu mózgowo-rdzeniowego, przez barierę łożyska i do mleka matki. Jest w nieznacznym stopniu (10%) metabolizowany w wątrobie. Ofloksacyna jest wydalana głównie z moczem w postaci nie zmienionej, osiągając w nim bardzo duże stężenia.

Wskazania
Zakażenia dróg moczowych wywołane przez Enterobacteriaceae i Pseudomonas aeruginosa (zarówno powikłane jak i niepowikłane), zakażenia dolnych dróg oddechowych (zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, zapalenie płuc wywołane przez Haemophilus influenzae), gronkowcowe zakażenia skóry i tkanek miękkich (szybko narasta oporność, zwłaszcza u szczepów opornych na metycylinę), ostre niepowikłane rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej i szyjki macicy, zapalenie gruczołu krokowego wywołane przez Escherichia coli.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na chinolony, okres karmienia piersią, dzieci do 18 r.ż., tj. do zakończenia procesu wzrastania, pacjenci z niedoborem G-6-PD. Przeciwwskazanie względne: ciąża. Ostrożnie stosować u pacjentów z padaczką i innymi chorobami neurologicznymi obniżającymi próg drgawkowy (np. guz mózgu), u pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby lub miażdżycą.

Działanie niepożądane
Niekiedy zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, brak łaknienia, rzadziej biegunka), zaburzenia neurologiczne (bezsenność, ból i zawroty głowy, parestezje, bardzo rzadko - zaburzenia widzenia, węchu, smaku, halucynacje), bóle stawów i mięśni. Możliwe reakcje nadwrażliwości (rumień, pokrzywka, świąd, obrzęk krtani, nadwrażliwość na światło), bardzo rzadko zaburzenia hematologiczne, zwiększenie aktywności aminotransferaz i stężenia kreatyniny we krwi.

Interakcje
Może nasilać działanie i toksyczność doustnych leków przeciwkrzepliwych pochodnych warfaryny, NLPZ, cyklosporyny. Związki magnezu, glinu (także sukralfat), żelaza oraz wapnia i cynku zmniejszają wchłanianie preparatu z przewodu pokarmowego (należy je przyjmować po upływie 2 h od przyjęcia ofloksacyny). W przeciwieństwie do innych fluorochinolonów nie wpływa w istotnym stopniu na metabolizm teofiliny.

Dawkowanie
Dorośli doustnie zazwyczaj 200 mg co 12 h; w zakażeniach o ciężkim przebiegu 300-400 co 12 h. W niepowikłanych zakażeniach układu moczowego 100 mg co 12 h.

Uwagi
Tabletki należy połykać w całości, popijając niewielką ilością płynu; nie przyjmować podczas posiłku lub bezpośrednio po nim. Zazwyczaj leczenie trwa 7-10 dni (w niepowikłanych zakażeniach dróg moczowych 3 dni); ofloksacyny nie należy podawać dłużej niż 2 miesiące. W niewydolności nerek, po podaniu nie zmienionej pierwszej dawki, dawkowanie ulega zmianie zależnie od klirensu kreatyniny: przy klirensie 20-50 ml/min podaje się 100-200 mg raz dziennie; poniżej 20 ml/min: 100 mg raz dziennie. W niewydolności wątroby maksymalna dawka dobowa wynosi 400 mg. Pacjent powinien być dobrze nawodniony, aby zapobiec krystalurii. Podczas leczenia należy unikać intensywnego nasłonecznienia. Nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych, obsługiwać urządzeń elektrycznych oraz pić alkoholu.

R/7497; R/7496

 Do góry

Ospamox

Amoxicillin
 
Antibioticum   ATC: J 01 CA 04
Sandoz   Wykaz: B
 
tabl. powl.: (500 mg) 16 szt. (Rp) R
tabl. powl.: (750 mg) 16 szt. (Rp) R
tabl. powl.: (1 g) 16 szt. (Rp) R
granulat do przyg. zaw. doustnej: (125 mg/5 ml) 1 but. 60 ml (Rp) R
granulat do przyg. zaw. doustnej: (250 mg/5 ml) 1 but. 60 ml (Rp) R
granulat do przyg. zaw. doustnej: (375 mg/5 ml) 1 but. 60 ml (Rp) R
 
Skład
1 tabl. powl. zawiera 500 mg, 750 mg lub 1000 mg. 5 ml zawiesiny zawiera 125 mg, 250 mg lub 375 mg amoksycyliny.

Działanie
Antybiotyk b-laktamowy z grupy aminopenicylin, wrażliwy na działanie b-laktamazy. Działa bakteriobójczo na tlenowe bakterie Gram-dodatnie (m.in. Streptococcus spp., Enterococcus spp., szczepy Staphylococcus spp. i Neisseria spp. nie wytwarzające b-laktamazy, Listeria spp., Corynebacterium spp., Bacillus anthracis, Borrelia spp.), tlenowe bakterie Gram-ujemne (m.in. nie wytwarzające b-laktamazy szczepy Haemophilus influenzae, Escherichia coli, Proteus mirabilis, Salmonella spp., Shigella spp., a także Campylobacter spp., Bordetella pertussis) oraz niektóre bakterie beztlenowe (m.in. Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp.). Amoksycylina nie działa na Pseudomonas aeruginosa, Bacteroides fragilis, Citrobacter spp., Klebsiella spp., Serratia spp., indolo-dodatnie szczepy Proteus, Enterobacter spp. Wykazuje całkowitą oporność krzyżową z ampicyliną. Łatwo i niezależnie od obecności pokarmu wchłania się z przewodu pokarmowego. Wiązanie z białkami osocza wynosi 17-20%. Bardzo dobrze przenika do tkanek i płynów ustrojowych, m.in. do plwociny, ropnej wydzieliny oskrzeli, żółci, a także przez barierę łożyska i do mleka matki. Słabo przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego. Jest częściowo metabolizowana w wątrobie i wydalana głównie z moczem. T0,5 we krwi wynosi 1-2 h.

Wskazania
Zakażenia górnych dróg oddechowych (m.in. zapalenie gardła), uszu i jamy nosowej, zakażenia dolnych dróg oddechowych (ostre i przewlekłe zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, ropnie płuc, okres inkubacji i początkowe stadia krztuśca), zakażenia układu moczowo-płciowego (zapalenie nerek, miedniczek nerkowych, gruczołu krokowego, najądrzy, pęcherza i cewki moczowej, bezobjawowy bakteriomocz u ciężarnych, rzeżączka), zakażenia ginekologiczne (poronienie septyczne, zapalenie przydatków i błony śluzowej macicy), zakażenia żołądkowo-jelitowe (dur brzuszny, paradury, zwłaszcza powikłane posocznicą (w skojarzeniu z aminoglikozydem), zakażenia wywołane przez Shigella spp., zapalenie dróg żółciowych i pęcherzyka żółciowego, nosicielstwo Salmonella spp.), zakażenia skóry i tklanek miękkich, leptospirozy, listerioza ostra i utajona, zapalenie wsierdzia, bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, krótkotrwała profilaktyka przed zabiegami chirurgicznymi (m.in. prowadzonymi w obrębie w jamy ustnej).

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na penicyliny, mononukleoza zakaźna, białaczka limfatyczna.

Środki ostrożności
Szczególną ostrożność zachować u pacjentów z astmą oskrzelową, katarem siennym lub tendencją do alergii. Ostrożnie stosować w nadwrażliwości na cefalosporyny, a także u pacjentów z niewydolnością nerek (wskazana modyfikacja dawkowania).

Działanie niepożądane
Rzadko - znacznie rzadziej niż po podaniu ampicyliny - obserwowano przemijające zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, biegunka, bardzo rzadko - rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego), reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, gorączka, bóle stawów, rumień wielopostaciowy, złuszczające zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy, bardzo rzadko - wstrząs anafilaktyczny), łagodne zaburzenia hematologiczne (trombocytopenia, agranulocytoza, leukopenia, eozynofilia). U pacjentów z durem brzusznym, leptospirozą lub kiłą może wystąpić reakcja Jarisch-Herxheimera będąca skutkiem lizy bakterii; u pacjentów z padaczką lub zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych i jednoczesnym upośledzeniem czynności nerek występuje zwiększone ryzyko napadów padaczkowych. Ponadto obserwowano ból głowy, zapalenie języka i błony śluzowej jamy ustnej, środmiąższowe zapalenie nerek, przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz w osoczu.

Interakcje
Antybiotyki o działaniu bakteriostatycznym osłabiają skuteczność amoksycyliny (nie stosować łącznie), natomiast aminoglikozydy i cefalosporyny - zwiększają ją. W skojarzeniu z allopurinolem nasila się ryzyko wystąpienia osutek skórnych. Probenecid opóźnia wydalanie amoksycyliny oraz zwiększa jej stężenie we krwi (nie stosować jednocześnie obu leków u dzieci do 2 lat). Amoksycylina może osłabiać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych.

Dawkowanie
Dorośli doustnie zazwyczaj 1,5-2 g/dobę w 2 (lub 3-4) dawkach, w ciężkich zakażeniach podaje się do 6 g/dobę. W ostrych, gorączkowych zakażeniach żołądkowo-jelitowych (dur, paradury) oraz w zakażeniach ginekologicznych: 1,5-2 g co 8 h lub 1-1,5 g co 6 h. W leptospirozie: 500-750 mg co 6 h przez 6-12 dni; w nosicielstwie Salmonella spp.: 1,5-2 g co 8 h przez 2-4 tygodnie. W profilaktyce zapalenia wsierdzia podczas ekstrakcji zębów: 3-4 g na 1 h przed zabiegiem; w razie potrzeby podaje się drugą dawkę po 8-9 h. Dzieci doustnie zazwyczaj 30-60 mg/kg mc./dobę w 2 dawkach co 12 h (w ciężkich zakażeniach podaje się 100 mg/kg mc./dobę), tj.: zazwyczaj niemowlęta do 12 m.ż. - 125 mg co 12 h; 2-7 r.ż. 250 mg co 12 h; 7-11 r.ż. 375 mg co 12 h; 11-15 r.ż. 500 mg co 12 h; od 16 r.ż. 750-1000 mg co 12 h. W profilaktyce zapalenia wsierdzia podczas ekstrakcji zębów: 1,5-2 g na 1 h przed zabiegiem; w razie potrzeby podaje się drugą dawkę po 8-9 h. W niewydolności nerek u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min oraz u wcześniaków i noworodków dawki się zmniejsza lub wydłuża odstęp między nimi, np. przy klirensie 15-40 ml/min dawki podaje się co 12 h. U pacjentów z bezmoczem maksymalna dawka dobowa wynosi 2 g.

Uwagi
W zakażeniach wywołanych przez paciorkowce lek podaje się przez co najmniej 10 dni. Podczas długotrwałego podawania dużych dawek amoksycyliny należy kontrolować czynność wątroby. U pacjentów z upośledzeniem czynności nerek oraz w przypadku wystąpienia osutek skórnych należy kontrolować czynność nerek. Zaleca się także kontrolę obrazu krwi.

R/2931; R/2932; R/2933; R/2934; R/2935; R/2936

 

 Do góry

Palin

Pipemidic acid
 
Chemotherapeuticum   ATC:J 01 MB 04
Lek   Wykaz: B
 
kaps.: (200 mg) 20 szt. (Rp) PP
 
Skład
1 kaps. zawiera 200 mg kwasu pipemidowego.

Działanie
Chemioterapeutyk, pochodna chinolonowa aktywna wobec bakterii Gram-ujemnych. Działa bakteriobójczo na pałeczki Enterobacteriaceae (zwłaszcza Escherichia coli, Proteus mirabilis i Proteus indolo-dodatni, Klebsiella spp., Enterobacter spp., Providencia spp.) i niektóre szczepy Pseudomonas aeruginosa. Nie działa na bakterie beztlenowe i Gram-dodatnie. W czasie leczenia możliwa selekcja szczepów opornych. Wchłanianie z przewodu pokarmowego jest szybkie i wynosi około 80-90%. T0,5 we krwi wynosi 3,5 h. Wiązanie z białkami osocza wynosi 15-20%. Największe stężenia osiąga w moczu i gruczole krokowym. Działa niezależnie od pH moczu. Wydala się głównie z moczem w postaci nie zmienionej.

Wskazania
Przewlekłe i nawracające zakażenia dróg moczowych.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na pochodne 4-chinolonu, I i III trymestr ciąży, dzieci do zakończenia procesu wzrastania (do 15-18 r.ż.), niewydolność nerek.
Ostrożnie stosować w ciężkiej niewydolności wątroby, okresie karmienia piersią, u pacjentów z niedoborem G-6-PD, padaczką lub miażdżycą naczyń mózgowych (zwłaszcza u osób w podeszłym wieku). W czasie leczenia nie powinno się prowadzić pojazdów mechanicznych, należy też unikać intensywnego nasłonecznienia.

Działanie niepożądane
Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, bóle żołądka, wymioty), reakcje skórne (nadwrażliwość na światło, pokrzywka, rumień, świąd), zaburzenia neurologiczne (bóle i zawroty głowy, niekiedy napady padaczkowe).

Interakcje
Nasila działanie i toksyczność teofiliny (należy zmniejszyć jej dawkę), leki zobojętniające HCl zmniejszają jego wchłanianie.

Dawkowanie
Dorośli i dzieci powyżej 15 r.ż. doustnie 0,4 g co 12 h w czasie posiłku.

Uwagi
W czasie leczenia zalecane jest zwiększenie diurezy. U pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 10 ml/min lek może nie osiągać stężenia terapeutycznego w moczu.

R/1729

 

 Do góry

Panclor

PanclorR
Cefaclor
 
Antibioticum   ATC: J 01 DC 04
Polfa-Grodzisk   Wykaz: B
 
kaps.: (250 mg) 15 szt. (Rp) 50%
kaps.: (500 mg) 15 szt. (Rp) 50%
 
Skład
1 kaps. zawiera 250 mg lub 500 mg cefakloru w postaci monowodzianu.

Działanie
Antybiotyk b-laktamowy, cefalosporyna II generacji do podawania doustnego. Działa bakteriobójczo na Haemophilus influenzae (także szczepy oporne na ampicylinę), niektóre pałeczki Enterobacteriaceae (głównie Klebsiella pneumoniae i Proteus mirabilis), Neisseria gonorrhoeae, Moraxella catarrhalis; nieco słabiej na Staphylococcus spp. (z wyjątkiem szczepów opornych na metycylinę) i Streptococcus spp. Nie działa na Pseudomonas aeruginosa, Enterococcus spp., Bacteroides fragilis, Serratia spp., Proteus indolo-dodatni. Dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Wiązanie z białkami osocza wynosi 25%. T0,5 we krwi wynosi 35-55 min. Przenika m.in. do błony śluzowej oskrzeli, płynu ucha środkowego, żółci, przez łożysko i do mleka matki. Nie przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego. Jest wydalany z moczem w postaci nie zmienionej.

Wskazania
Zapalenie ucha środkowego, zakażenia dolnych dróg oddechowych (w tym zapalenie płuc), zakażenia górnych dróg oddechowych (także paciorkowcowe zapalenie gardła i migdałków podniebiennych), zakażenia układu moczowego (zapalenie pęcherza moczowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek), zakażenia skóry i tkanek miękkich wywołane przez Staphylococcus aureus i Streptococcus pyogenes.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na cefalosporyny. W ciąży i okresie karmienia piersią podawać jedynie w przypadku bezwzględnej konieczności. Ostrożnie stosować u pacjentów ze znaczną niewydolnością nerek lub chorobami przewodu pokarmowego (zwłaszcza zapaleniem okrężnicy).

Działanie niepożądane
Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (najczęściej biegunka), niekiedy rzekomobłoniaste zapalenie jelit, wysypka odropodobna, pokrzywka, eozynofilia, objawy przypominające chorobę posurowiczą, nadkażenia drożdżakami, zwiększenie aktywności aminotransferaz i fosfatazy zasadowej oraz stężenia mocznika i kreatyniny w krwi, rzadko odwracalne zapalenie wątroby, bardzo rzadko śródmiąższowe zapalenie nerek, zaburzenia snu, rozkojarzenie, zaburzenia hematologiczne.

Interakcje
W połączeniu z doustnymi lekami przeciwkrzepliwymi (pochodnymi kumaryny) może ulec wydłużeniu czas protrombinowy, natomiast z lekami nefrotoksycznymi (np. antybiotyki aminoglikozydowe, furosemid, kwas etakrynowy) nasila się ryzyko uszkodzenia nerek. Z probenecydem następuje przedłużenie działania.

Dawkowanie
Dorośli i dzieci powyżej 6 r.ż. doustnie 250 mg co 8 h, w cięższych przypadkach zapalenia płuc lub w zakażeniach wywołanych przez mniej wrażliwe bakterie 500 mg co 8 h (maksymalna dawka dobowa dla dorosłych wynosi 4 g, a dla dzieci - 1 g).

Uwagi
W niewydolności nerek przy klirensie kreatyniny 10-40 ml/min podaje się 30-50% dawki; poniżej 10 ml/min - 25% dawki.

6856; 6857

 

 Do góry

Peflacine

Pefloxałcin
 
Chemotherapeuticum   ATC: J 01 MA 03
Egis   Wykaz: B
 
roztwór do wlewu doż.: (400 mg/5 ml) 10 amp. 5 ml (Rpz) Lz.
 
Skład
1 ampułka 5 ml zawiera 400 mg pefloksacyny w postaci dwuwodnego metanosulfonianu.

Działanie
Chemioterapeutyk z grupy fluorochinolonów. Działa głównie na bakterie Gram-ujemne, zwłaszcza Neisseria spp., Haemophilus influenzae, Vibrio cholerae, Enterobacteriaceae (m.in. Klebsiella, Enterobacter, Serratia), Moraxella catarrhalis. Spośród bakterii Gram-dodatnich najsilniej działa na Staphylococcus spp. Nie działa na Listeria spp., Nocardia spp. i bakterie beztlenowe. T0,5 we krwi wynosi średnio 12 h (8-15 h). Wiązanie z białkami osocza wynosi 20-30%. Bardzo dobrze przenika do tkanek, osiągając duże stężenia m.in. w kościach, wydzielinie okrzeli, migdałkach podniebiennych, błonie śluzowej nosa i gardła, gruczole krokowym, a także w mózgu i płynie mózgowo-rdzeniowym. Jest w znacznym stopniu metabolizowany w wątrobie. Wydala się w około 70% z moczem (w postaci metabolitów) oraz częściowo z kałem.

Wskazania
Ciężkie zakażenia wywołane przez bakterie Gram-ujemne i gronkowce, jak zapalenie wsierdzia, opon mózgowo-rdzeniowych, posocznica, zakażenia układu oddechowego, moczowego, przewodu pokarmowego, jamy brzusznej, kości, stawów, skóry i tkanek miękkich. W zakażeniach wywołanych przez Pseudomonas aeruginosa jest łączony z antybiotykami aminoglikozydowymi, cefalosporynami lub acyloureidopenicylinami.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na chinolony, ciąża, okres karmienia piersią, dzieci przed zakończeniem okresu wzrastania (do 15-18 r.ż.), pacjenci z niedoborem G-6-PD. Ostrożnie stosować u pacjentów z ostrą niewydolnością wątroby lub padaczką. Niewskazane jest intensywne nasłonecznienie w czasie leczenia i w ciągu 4 dni po jego zakończeniu; nie należy rozcieńczać roztworu do podania dożylnie roztworem zawierającym jony Cl- (ryzyko wytrącenia osadu); w czasie leczenia nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych.

Działanie niepożądane
Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (bóle brzucha, nudności, wymioty), zaburzenia o.u.n. (ból i zawroty głowy, bezsenność, nadmierne pobudzenie, drgawki, zaburzenia wzroku i słuchu, rzadko halucynacje i reakcje psychotyczne), bóle stawów i mięśni, nadwrażliwość na światło; po dużych dawkach (1,6 g/24 h) trombocytopenia i krystaluria, niekiedy zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Objawy niepożądane ustępują po odstawieniu leku.

Interakcje
Nasila działanie i toksyczność doustnych leków przeciwkrzepliwych pochodnych warfaryny (wydłużenie czasu protrombinowego), teofiliny (nie stosować łącznie ze względu na nasilenie działań niepożądanych ze strony o.u.n. i mięśnia sercowego - m.in. częstoskurcz i drgawki); z niektórymi NLPZ (np. fenbufenem) może wywołać pobudzenie o.u.n. i drgawki; cymetydyna wydłuża działanie pefloksacyny (konieczne zmniejszenie jej dawki). Z antybiotykami aminoglikozydowymi, ceftazydymem, cefsulodyną, cefoperazonem i acyloureidopenicylinami działa synergicznie wobec Pseudomonas aeruginosa; może zmniejszać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych.

Dawkowanie
Dorośli dożylnie 0,4 g co 12 h (w 1-godzinnym wlewie kroplowym po uprzednim rozcieńczeniu 5% roztworem glukozy); pierwsza dawka może wynosić 0,8 g. Pacjentom z niewydolnością wątroby podaje się 8 mg/kg m.c. w następujących odstępach czasowych: chorzy z żółtaczką - co 24 h, chorzy z wodobrzuszem - co 36 h, chorzy z żółtaczką i wodobrzuszem - co 48 h. W niewydolności nerek przy klirensie kreatyniny poniżej 10 ml/min podaje się połowę zazwyczaj stosowanej dawki. Dawkę należy także zmniejszyć u chorych w podeszłym wieku oraz chorych na padaczkę.

R/3624

 

 Do góry

Pefloksacyna

Pefloxacin
 
Chemotherapeuticum   ATC: J 01 MA 03
Polfa-Grodzisk   Wykaz: B
 
tabl. powl.: (400 mg) 10 szt. (Rp) PP
 
Skład
1 tabl. powl. zawiera 400 mg pefloksacyny w postaci dwuwodnego metanosulfonianu.

Działanie
Chemioterapeutyk z grupy fluorochinolonów. Działa głównie na bakterie Gram-ujemne, zwłaszcza Neisseria spp., Haemophilus influenzae, Vibrio cholerae, Enterobacteriaceae (m.in. Klebsiella, Enterobacter, Serratia), Moraxella catarrhalis. Spośród bakterii Gram-dodatnich najsilniej działa na Staphylococcus spp. Nie działa na Listeria spp., Nocardia spp. i bakterie beztlenowe. Szybko i niemal całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego. T0,5 we krwi wynosi średnio 12 h (8-15 h). Wiązanie z białkami osocza wynosi 20-30%. Doskonale przenika do tkanek, osiągając duże stężenia m.in. w kościach, wydzielinie okrzeli, migdałkach podniebiennych, błonie śluzowej nosa i gardła, gruczole krokowym, a także w mózgu i płynie mózgowo-rdzeniowym. Jest w znacznym stopniu metabolizowany w wątrobie. Wydala się w około 70% z moczem (w postaci metabolitów) oraz częściowo z kałem.

Wskazania
Zakażenia układu oddechowego, moczowo-płciowego (także rzeżączka), przewodu pokarmowego, jamy brzusznej, kości, stawów, skóry i tkanek miękkich.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na chinolony, ciąża, okres karmienia piersią, dzieci przed zakończeniem procesu wzrastania (do 15-18 r.ż.), pacjenci z niedoborem G-6-PD. Ostrożnie stosować u pacjentów z ostrą niewydolnością wątroby lub padaczką. Niewskazane jest intensywne nasłonecznienie w czasie leczenia i w ciągu 4 dni po jego zakończeniu; w czasie leczenia nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych.

Działanie niepożądane
Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból w nadbrzuszu, nudności, wymioty, rzadko rzekomobłoniaste zapalenie jelit), zaburzenia o.u.n. (ból i zawroty głowy, bezsenność, nadmierne pobudzenie, drgawki, zaburzenia wzroku i słuchu), bóle stawów, mięśni, nadwrażliwość na światło, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella; po dużych dawkach - trombocytopenia i krystaluria, niekiedy zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.

Interakcje
Nasila działanie i toksyczność doustnych leków przeciwkrzepliwych pochodnych warfaryny (krwotoki), teofiliny (wskazane monitorowanie jej stężenia w krwi, gdyż może się rozwinąć częstoskurcz i drgawki); z niektórymi NLPZ (np. fenbufenem) może wywołać pobudzenie o.u.n. i drgawki. Leki zobojętniające HCl (związki Mg, Al) zmniejszają o około 50% wchłanianie pefloksacyny (należy zachować dwugodzinną przerwę między podaniem obu tych leków); cymetydyna wydłuża działanie pefloksacyny (konieczne zmniejszenie jej dawki). Z antybiotykami aminoglikozydowymi, ceftazydymem, cefsulodyną, cefoperazonem i acyloureidopenicylinami działa synergicznie wobec Pseudomonas aeruginosa; może zmniejszać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych.

Dawkowanie
Dorośli i dzieci powyżej 15 r.ż. doustnie 0,4 g co 12 h podczas posiłku; pierwsza dawka może wynosić 0,8 g. W rzeżączce jednorazowo 0,8 g.

Uwagi
Pacjent powinien być dobrze nawodniony, aby zapobiec krystalurii. W niewydolności wątroby podaje się 8 mg/kg m.c. zazwyczaj co 12 h (w żółtaczce - co 24 h; w przypadku puchliny brzusznej - co 36 h; w żółtaczce ze współistniejącą puchliną brzuszną - co 48 h). Pacjentom w podeszłym wieku lub z padaczką należy zmniejszyć dawki.

0500

 

 Do góry

Peposterol

b-Sitosterol
 
Prostatostaticum   ATC: G 04 CX
Herbapol-Poznań  
 
kaps. elastyczne: (6 mg) 30 szt.   PP
 
Skład
1 kaps. zawiera olej z nasion dyni, w ilości równoważnej 6 mg b-sitosterolu oraz b- i g-tokoferol.

Działanie
Zmniejsza napięcie mięśni gładkich dróg moczowych, zwiększa elastyczność ścian gruczołu krokowego, działa także przeciwzapalnie i przeciwobrzękowo.

Wskazania
Pomocniczo we wczesnym stadium przerostu gruczołu krokowego.

Dawkowanie
Najczęściej podaje się 2 razy dziennie po 2 kaps. przed jedzeniem przez okres 4 tygodni. W razie potrzeby kurację można powtórzyć.

R/0478

 

 Do góry

Plixym

Cefuroxime
 
Antibioticum   ATC: J 01 DC 02
Pliva Kraków   Wykaz: B
 
proszek do przyg. zaw. lub roztw. do wstrz.: (750 mg) 5 fiolek (Rp) 50%
proszek do przyg. roztw. do wstrz. i inf.: (1,5 g) 5 fiolek (Rp) 50%
 
Skład
1 fiolka zawiera 750 mg lub 1,5 g cefuroksymu w postaci soli sodowej.

Działanie
Antybiotyk b-laktamowy, cefalosporyna II generacji o szerokim spektrum działania bakteriobójczego, także wobec szczepów bakterii wytwarzających b-laktamazy. Działa silnie m.in. na Staphylococcus spp. (z wyjątkiem szczepów opornych na meticylinę), Streptococcus spp. (z wyjątkiem szczepów S. pneumoniae opornych na penicylinę), Moraxella catarrhalis, Haemophilus influenzae, większość pałeczek Enterobacteriaceae (zwłaszcza Proteus mirabilis, Escherichia coli, Klebsiella spp.), Neisseria spp. (także szczepy wytwarzające b-laktamazy), Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp. Szczepy bakterii wytwarzające b-laktamazy o rozszerzonym spektrum substratowym (ESBL) są oporne. Ponadto cefuroksym nie działa na Pseudomonas aeruginosa, Enterococcus spp., Bacteroides fragilis, Serratia spp., Listeria monocytogenes. Wiązanie z białkami osocza wynosi 50%. T0,5 we krwi wynosi około 1,5 h. Przenika m.in. do kości, płuc, płynu opłucnowego, maziowego, płynu ucha środkowego, plwociny, a także do płynu mózgowo-rdzeniowego w zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych. Przenika także przez barierę łożyska i do mleka matki. Jest w niewielkim stopniu metabolizowany w wątrobie oraz wydalany z moczem.

Wskazania
Zakażenia dolnych dróg oddechowych w tym zapalenie płuc, układu moczowo-płciowego, skóry i tkanek miękkich, bakteriemia i posocznica, rzeżączka, gronkowcowe zakażenia kości i stawów, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, profilaktyka okołooperacyjna w chirurgii, kardiochirurgii i ginekologii. Może być stosowany w skojarzeniu z antybiotykami aminoglikozydowymi lub metronidazolem.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na cefalosporyny lub penicyliny. Okres karmienia piersią; w ciąży stosować jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności. Ostrożnie podawać pacjentom z niewydolnością nerek lub chorobami przewodu pokarmowego (zwłaszcza zapaleniem okrężnicy).

Działanie niepożądane
Obserwowano reakcje nadwrażliwości (wysypka skórna, eozynofilia, gorączka polekowa, rzadko anafilaksja), nadkażenia drożdżakami lub opornymi szczepami bakterii (zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu), zakrzepowe zapalenie żyły, ból w miejscu podania, przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz i fosfatazy alkalicznej we krwi, granulocytopenię, trombocytopenię, rzadko niedokrwistość hemolityczną.

Interakcje
W skojarzeniu z lekami moczopędnymi (m.in. furosemid) lub antybiotykami aminoglikozydowymi może nasilać się ryzyko nefrotoksyczności (wskazane monitorowanie czynności nerek). Cefuroksym wywiera działanie addycyjne lub synergiczne z antybiotykami aminoglikozydowymi (nie łączyć w jednym roztworze ze względu na niezgodność chemiczną). Probenecid nasila i przedłuża działanie cefuroksymu.

Dawkowanie
Dorośli zazwyczaj domięśniowo 0,75 g co 8 h; w ciężkich zakażeniach dożylnie 1,5 g co 6-8 h. W zakażeniach dróg moczowych, skóry i tkanek miękkich oraz zapaleniu płuc: 0,75 g co 8 h. W zakażeniach zagrażających życiu lub wywołanych przez bakterie o zmniejszonej wrażliwości dożylnie 1,5 g co 6 h; w zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych dożylnie 3 g co 8 h. W rzeżączce 1,5 g jednorazowo podzielone na 2 domięśniowe wstrzyknięcia po 0,75 g w każdy pośladek. Profilaktycznie 1,5 g dożylnie na 30-60 min przed zabiegiem chirurgicznym, a następnie domięśniowo 0,75 g po 8 i 16 h (w profilaktyce zabiegów kardiochirurgicznych, operacji naczyń i przełyku: 1,5 g co 12 h przez najbliższe 48 h, tj. łącznie 6 g). Dzieci od 4 m.ż. 50-100 mg/kg m.c./24 h (zazwyczaj 60 mg/kg m.c./24 h) w 3-4 dawkach, tj. co 6-8 h (nie przekraczać 4 g na 24 h); w zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych 200-240 mg/kg m.c./24 h.

Uwagi
W niewydolności nerek przy klirensie kreatyniny powyżej 20 ml/min podaje się 0,75-1,5 g co 8 h; 10-20 ml/min - 0,75 g co 12 h; poniżej 10 ml/min 0,75 g co 24 h. Nie zaleca się obecnie podawania cefuroksymu w zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych.

R/0821; R/0822

 

 Do góry

Poldanen

Pygeum africanum
 
Prostatostaticum   ATC: G 04 CX 01
Herbapol-Poznań  
 
kaps. twarde: (30 mg) 30 szt.   PP
tabl. powl.: (46 mg) 30 szt.   PP
 
Skład
1 tabl. zawiera 46 mg wyciągu z kory śliwy afrykańskiej w ilości równoważnej 6 mg b-sitosterolu. 1 kaps. twarda zawiera 30 mg wyciągu z kory śliwy afrykańskiej w ilości równoważnej 6 mg b-sitosterolu.

Działanie
Preparat roślinny wpływający regenerująco na komórki nabłonkowe gruczołu krokowego pobudzając jego wydzielanie. Działa korzystnie w zaburzeniach oddawania moczu (ułatwia regularne oddawanie moczu, zmniejsza objętość zalegającego moczu i częstość jego oddawania, poprawia strumień). Ponadto działa przeciwzapalnie i przeciwobrzękowo.

Wskazania
Pomocniczo w przeroście gruczołu krokowego, w trudnościach w oddawaniu moczu. Przed zabiegiem chirurgicznym gruczołu krokowego.

Dawkowanie
Zazwyczaj 2 razy dziennie po 2 tabl./kaps. przed jedzeniem przez okres 4 tygodni. W razie potrzeby kurację można powtórzyć.

4840; R/0740

 

 Do góry

Prostaherb

Urtica dioica
 
Prostatostaticum   ATC: G 04 CX
Cesra Arzneimittel  
 
tabl. drażowane: (230 mg) 40 szt.   PP
tabl. drażowane: (230 mg) 100 szt.   PP
 
Skład
1 tabl. drażowana zawiera 230 mg wyciągu suchego z korzenia pokrzywy (7:1).

Działanie
Preparat wyciągu z korzenia pokrzywy. Pomaga w opróżnianiu pęcherza moczowego (wzmacnia strumień moczu, zwiększa maksymalny odpływ moczu), zmniejsza objętość zalegającego moczu, redukuje dolegliwości związane z mikcją: opóźniony początek mikcji, pollakisuria, nadmierna nocna diureza, uczucie niecałkowicie opróżnionego pęcherza moczowego. Działanie polega między innymi na redukcji frakcji hormonów związanych z SHBG.

Wskazania
Utrudnienie w oddawaniu moczu u pacjentów z łagodnym przerostem prostaty (gruczolaki prostaty w I i II stadium).

Działanie niepożądane
Rzadko zaburzenia żołądkowo-jelitowe.

Dawkowanie
Początkowo 2 razy dziennie 2 draż., leczenie podtrzymujące 2-3 draż. dziennie. Leczenie powinno być kontynuowane pomimo ustąpienia dolegliwości.

0410

 

 Do góry

Prostalizyna

Urtica dioica
 
Prostatostaticum   ATC: G 04 CX
Herbapol-Pruszków  
 
pasta do przyg. zaw. doustnej: (83,1 g/100 g) tuba 100 g   PP
 
Skład
1 g pasty do sporządzania zawiesiny doustnej zawiera nie mniej niż 1 mg związków sterolowych w przeliczeniu na b-sitosterol.

Działanie
Preparat zwiększa objętość oddawanego moczu, zwiększa intensywność oddawanego moczu i zmniejsza ilość zalegającego moczu. Za działanie odpowiada kompleks lipidowo-sterolowy, którego głównym składnikiem jest b-sitosterol.

Wskazania
Zaburzenia w oddawaniu moczu występujące we wczesnych stadiach przerostu gruczołu krokowego - I i II stopień według Alkena (częstomocz, konieczność oddawania moczu w nocy, utrudnione oddawanie moczu, oddawanie moczu kroplami).

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na składniki preparatu. Nowotwór gruczołu krokowego.

Działanie niepożądane
Niekiedy łagodne dolegliwości żołądkowo-jelitowe.

Dawkowanie
Doustnie: 3 razy dziennie po 1 łyżeczce pasty rozpuszczonej w 1/2 szklanki przegotowanej wody.

7517

 

 Do góry

Prostamer

Cucurbita oil , Somniosus microcephalus oil
 
Prostatostaticum, immunostimulans   ATC: G 04 CX , L 03 AX
Gal  
 
kaps. elastyczne: 60 szt.   PP
 
Skład
1 kaps. zawiera 250 mg tłoczonego na zimno oleju z nasion dyni oraz 250 mg oleju z wątroby rekina grenlandzkiego. 1 kaps. zawiera min. 5 mg b-sitosterolu oraz min. 10% alkoksygliceroli.

Działanie
Preparat łagodzi objawy przerostu gruczołu krokowego - ułatwia oddawanie moczu, zmniejsza objętość moczu zalegającego. Ponadto pobudza aktywność komórek układu odpornościowego organizmu.

Wskazania
Pomocniczo w łagodnych stanach przerostu gruczołu krokowego i zakażeniach dróg moczowych. Pomocniczo w stanach zmniejszonej odporności organizmu, w zakażeniach bakteryjnych i wirusowych, szczególnie dróg oddechowych.

Ciąża i okres karmienia piersią
Nie stosować.

Dawkowanie
Doustnie: 1-2 kaps. 2-3 razy dziennie. Nie przekraczać dawki 6 kaps. dziennie.

9366

 

 Do góry

Prostaplant

Serenoa repens (Sabal serrulata)
 
Prostatostaticum   ATC: G 04 CX 02
Dr. Willmar Schwabe  
 
kaps. elastyczne: (320 mg) 60 szt.   PP
kaps. elastyczne: (320 mg) 120 szt.   PP
kaps. elastyczne: (320 mg) 200 szt.   PP
 
Skład
1 kaps. zawiera 320 mg wyciągu alkoholowego z boczni piłkowanej.

Działanie
Preparat pochodzenia naturalnego zmniejszający dolegliwości spowodowane zaburzeniami odpływu z pęcherza moczowego, występujące w wyniku zwężenia cewki moczowej we wczesnym stadium łagodnego przerostu gruczołu krokowego. Łagodzi uczucie pieczenia podczas oddawania moczu, ułatwia opróżnienie pęcherza moczowego i zmniejsza uczucie parcia na mocz.

Wskazania
Zaburzenia oddawania moczu w przebiegu łagodnego przerostu gruczołu krokowego I i II stopnia wg Alkena.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na składniki preparatu.

Ciąża i okres karmienia piersią
Nie dotyczy - preparat przeznaczony dla mężczyzn.

Działanie niepożądane
Bardzo rzadko: zaburzenia żołądkowo-jelitowe.

Dawkowanie
Doustnie. Dorośli: 1 kaps. dziennie.

9767

 

 Do góry

Prostapol

Arnica montana , Capsella bursa pastoris , Hypericum perforatum , Solidago virgaurea , Valeriana officinalis
 
Prostatostaticum   ATC: G 04 CX
Herbapol-Kraków  
 
płyn doustny: but. 35 g   PP
płyn doustny: but. 100 g   PP
 
Skład
Preparat zawiera wyciąg z ziela tasznika pospolitego, ziela dziurawca, ziela nawłoci, ziela rzepiku, kwiatu arniki, korzenia kozłka (zawiera minimum 30 mg steroli w 100 ml).

Działanie
Zmniejsza napięcie mięśni gładkich dróg moczowych, zmniejsza obrzęki, działa przeciwzapalnie, przeciwbakteryjnie. Poprawia elastyczność tkanki gruczołu krokowego i drożność pęcherza.

Wskazania
Przerost gruczołu krokowego, trudności w oddawaniu moczu, stany zapalne dróg moczowych i pęcherza moczowego.

Dawkowanie
Stosować 2 razy dziennie po 1 łyżeczce preparatu w 50 ml wody.

R/0475

 

 Do góry

Prostatic

Doxazosin
 
Prostatostaticum, antihypertensivum   ATC: C 02 CA 04 , G 04 CA
Schwarz Pharma   Wykaz: B
 
tabl.: (1 mg) 30 szt. (Rp) 30%
tabl.: (2 mg) 30 szt. (Rp) 30%
tabl.: (4 mg) 30 szt. (Rp) 30%
 
Skład
1 tabl. zawiera 1 mg, 2 mg lub 4 mg doksazosyny w postaci metanosulfonianu.

Działanie
Selektywny i kompetycyjny inhibitor postsynaptycznych receptorów a1-adrenergicznych. Powoduje obniżenie ciśnienia tętniczego krwi poprzez zmniejszenie całkowitego obwodowego oporu naczyniowego. Rozszerza naczynia oraz zmniejsza obciążenie wstępne i następcze serca podczas wysiłku i odpoczynku. W trakcie leczenia występuje zmniejszenie przerostu mięśnia lewej komory serca, zahamowanie agregacji płytek i zwiększenie aktywności tkankowego aktywatora plazminogenu. Ponadto doksazosyna wpływa korzystnie na profil lipidowy - zmniejsza stężenie cholesterolu całkowitego, cholesterolu-LDL i triglicerydów; zwiększa stężenie cholesterolu-HDL. Wybiórcze zablokowanie receptorów a1-adrenergicznych zlokalizowanych w mięśniach gładkich trzonu i torebki prostaty oraz w szyi pęcherza moczowego znacznie poprawia parametry urodynamiczne i zmniejsza dolegliwości związane z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego. Po podaniu doustnym doksazosyna ulega szybkiemu metabolizmowi w wątrobie (efekt pierwszego przejścia), jej biodostępność wynosi 62-69%. Maksymalne stężenie we krwi jest osiągane po 2-3 h. Wiąże się z białkami osocza w około 98%. Jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie do nieaktywnych metabolitów. Jest wydalana przede wszystkim z kałem (63-65%) w postaci metabolitów. Około 5% dawki jest wydalane w postaci nie zmienionej. Z moczem jest wydalane mniej niż 10% podanej dawki leku. T0,5 wynosi 22 h. W przypadku łagodnego rozrostu gruczołu krokowego skuteczność leku obserwuje się zwykle w ciągu 2-6 tyg. leczenia, natomiast działanie obniżające ciśnienie krwi występuje po 2-6 h od podania leku.

Wskazania
Nadciśnienie tętnicze (w monoterapii lub w leczeniu skojarzonym z lekami moczopędnymi, antagonistami receptorów b-adrenergicznych, antagonistami wapnia lub inhibitorami konwertazy angiotensyny). Łagodny rozrost gruczołu krokowego.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na doksazosynę, inne związki chinolinowe lub pozostałe składniki preparatu.

Środki ostrożności
Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z ryzykiem hipotonii, zaburzeniami czynności wątroby lub leczonych środkami wpływającymi na jej metabolizm. Brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności leku u dzieci.

Ciąża i okres karmienia piersią
Bezpieczeństwo stosowania w ciąży - kat. C. W ciąży stosować jedynie w przypadku, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne zagrożenie dla płodu. Nie należy stosować w okresie karmienia piersią.

Działanie niepożądane
Najczęściej występują: ból i zawroty głowy, znużenie/zmęczenie, senność. U 0,5-1% pacjentów obserwowano: omdlenia, zaburzenia czucia, zwiększoną potliwość, pobudzenie, zwiększenie masy ciała. U mniej niż 0,5% stwierdzano: dławicę piersiową, zawał mięśnia sercowego, udar niedokrwienny mózgu, bladość, zwiększone pragnienie, skazę moczanową, hipokaliemię, uogólnione powiększenie węzłów chłonnych, plamicę, łysienie, suchość skóry, egzemę, niedowład, drżenie, dezorientację, migrenę, osłabienie koncentracji, zaburzenia pamięci, chwiejność emocjonalną, zaburzenia myślenia, depersonalizację, zaburzenia smaku i węchu, ból ucha, nadwrażliwość na światło, nadmierne łzawienie, zwiększony apetyt, anoreksję, zapalenie żołądka i jelit, skurcz oskrzeli, zapalenie zatok, kaszel, zapalenie gardła, kamica nerkowa, uderzenia gorąca z zaczerwienieniem twarzy, bóle pleców, infekcje, gorączkę, zmniejszenie masy ciała, objawy grypopodobne. Podczas leczenia może wystąpić przemijająca leukopenia. Ponadto u pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego stosujących doksazosynę u mniej niż 1% stwierdzano: niedociśnienie, tachykardię, dyzurię i zmniejszenie libido.

Interakcje
Doksazosyna nie wykazuje ujemnego wpływu na wiązanie z białkami osocza digoksyny, warfaryny, fenytoiny, indometacyny. Nie wykazuje interakcji z tiazydowymi lekami moczopędnymi, lekami blokującymi receptory b-adrenergiczne, lekami z grupy NLPZ. Z badań klinicznych wynika, że nie zachodzą interakcje doksazosyny z następującymi lekami: leki przeciwbólowe i przeciwzapalne (paracetamol, kwas acetylosalicylowy, ibuprofen, indometacyna), antybiotyki (erytromycyna, amoksycylina), leki przeciwhistaminowe, leki nasercowe (atenolol, propranolol), kortykosteroidy, leki zobojętniające kwas żołądkowy, leki hipoglikemizujące, leki hormonalne, leki uspokajające (diazepam), leki przeciwzakrzepowe.

Dawkowanie
Doustnie. Nadciśnienie tętnicze: początkowo 1 mg na dobę, wieczorem przed snem, dawkę tę należy stosować przez 1-2 tyg., a następnie zwiększyć do 2 mg na dobę i podawać przez kolejne 1-2 tyg. Jeśli jest to konieczne dobową dawkę można zwiększyć w odstępach 1-2 tyg. do 4 mg, 8 mg lub 16 mg na dobę. Zazwyczaj stosowana dawka podtrzymująca wynosi 2-4 mg na dobę. Maksymalna dawka dobowa wynosi 16 mg. Łagodny rozrost gruczołu krokowego: początkowo 1 mg na dobę, w zależności od reakcji na leczenie dawkę można zwiększyć do 2 mg, 4 mg lub 8 mg na dobę z zachowaniem 1-2-tygodniowego odstępu między zwiększaniem dawek. W przypadku kilkudniowej przerwy w przyjmowaniu leku, leczenie należy rozpocząć od dawki początkowej tj. 1 mg. U pacjentów w podeszłym wieku lub pacjentów z niewydolnością nerek nie ma konieczności modyfikowania dawkowania.

Uwagi
Przed rozpoczęciem leczenia należy stwierdzić, że powiększenie gruczołu krokowego i związane z nim dolegliwości nie są spowodowane nowotworem. Preparat może ograniczać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych, szczególnie na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki leku.

9054; 9055; 9056

 

 Do góry

 

Prosterol

b-Sitosterol
 
Prostatostaticum   ATC: G 04 CX
Herbapol-Poznań  
 
kaps. elastyczne: (6 mg) 30 szt.   PP
 
Skład
1 kaps. zawiera olej z zarodków kukurydzy w ilości równoważnej 6 mg b-sitosterolu.

Działanie
Zmniejsza napięcie mięśni gładkich dróg moczowych, zwiększa elastyczność ścian gruczołu krokowego, działa także przeciwzapalnie i przeciwobrzękowo.

Wskazania
Początkowe stadium przerostu gruczołu krokowego, trudności w oddawaniu moczu.

Dawkowanie
2 razy dziennie po 2 kaps. preparatu przed posiłkiem przez okres 4 tygodni. W razie potrzeby kurację można powtórzyć.

R/0479

 

 Do góry

Prostogal

Cucurbita oil
 
Prostatostaticum   ATC: G 04 CX
Gal  
 
kaps. elastyczne: (350 mg) 60 szt.   PP
kaps. elastyczne: (350 mg) 100 szt.   PP
kaps. elastyczne: (350 mg) 150 szt.   PP
 
Skład
1 kaps. zawiera 350 mg oleju z nasion dyni (7 mg b-sitosterolu).

Działanie
Preparat zawiera nienasycone kwasy tłuszczowe oraz fitosterole, które zmniejszają zaburzenia oddawania moczu występujące u pacjentów z łagodnym przerostem prostaty. Ułatwia oddawanie moczu, zmniejsza objętość moczu zalegającego i częstość oddawania moczu.

Wskazania
Wspomagająco w utrudnionym oddawaniu moczu we wczesnych stadiach przerostu gruczołu krokowego.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na składniki preparatu.

Dawkowanie
Doustnie: 2 kaps. 2 razy dziennie przed posiłkiem.

Uwagi
Preparat zmniejsza dolegliwości nie wpływając na przebieg choroby.

R/3012

 

 Do góry

Proxacin

Ciprofloxacin
 
Chemotherapeuticum   ATC: J 01 MA 02
Polfa-Warszawa   Wykaz: B
 
tabl. powl.: (250 mg) 10 szt. (Rp) 50%
tabl. powl.: (500 mg) 10 szt. (Rp) 50%
 
Skład
1 tabl. powl. zawiera 250 mg lub 500 mg ciprofloksacyny w postaci chlorowodorku.

Działanie
Chemioterapeutyk z grupy fluorochinolonów. Wywiera działanie bakteriobójcze poprzez zaburzanie replikacji DNA bakterii w wyniku hamowania aktywności gyrazy DNA. Szczególnie silnie działa na bakterie Gram-ujemne, m.in. Haemophilus influenzae, Neisseria spp., Enterobacteriaceae (zwłaszcza rodzaje Salmonella, Shigella, Citrobacter, Serratia spp., Escherichia coli), Pseudomonas aeruginosa, Vibrio spp. Działa także na bakterie Gram-dodatnie (m.in. szczepy MRSA Staphylococcus aureus, S. epidermidis, S. saprophyticus, Bacillus anthracis). Zmienną wrażliwość wykazują Streptococcus pyogenes i S. pneumoniae, Chlamydia spp., Mycobacterium tuberculosis, Acinetobacter calcoaceticus. Ciprofloksacyna praktycznie nie działa na Bacteroides spp., Clostridium difficile, Burkholderia cepacia, Stenotrophomonas maltophila, Enterococcus faecalis. Wykazuje krzyżową oporność z innymi fluorochinolonami. Dobrze i szybko wchłania się z przewodu pokarmowego (biodostępność około 70%). Wiązanie z białkami osocza wynosi 20-40%. Doskonale przenika do płynów ustrojowych i tkanek, zwłaszcza do tkanki płucnej, gruczołu krokowego, migdałków podniebiennych, kości, żółci, płynu mózgowo-rdzeniowego; przenika takze przez barierą łożyska oraz do mleka matki. Jest częściowo metabolizowana w wątrobie i wydalana głównie w postaci nie zmienionej z moczem i częściowo z kałem. T0,5 wynosi około 4 h.

Wskazania
Niepowikłane i powikłane zakażenia dróg moczowych, zakażenia dolnych dróg oddechowych o przebiegu lekkim i umiarkowanym, zakażenia skóry, tkanek miękkich, kości i stawów o przebiegu lekkim i umiarkowanym, biegunka zakaźna wywołana przez pałeczki Gram-ujemne, dur brzuszny, rzeżączka, postać płucna wąglika.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na ciprofloksacynę, inne chinolony lub jakąkolwiek substancje pomocniczą preparatu. Preparatu nie należy stosować u dzieci i młodzieży do 18 r.ż. z wyjątkiem przypadków, w których korzyści przewyższają ryzyko uszkodzenia chrząstki stawowej.

Środki ostrożności
Ostrożnie stosować u pacjentów z podejrzewanym lub rozpoznanymi zaburzeniami czynności o.u.n. (miażdżyca naczyń mózgowych, padaczka i inne zaburzenia predysponujące do wystąpienia drgawek), u osób w podeszłym wieku, a także u pacjentów leczonych jednocześnie teofiliną, cyklosporyną, lekami przeciwzakrzepowymi pochodnymi kumaryny, glibenklamidem.

Ciąża i okres karmienia piersią
W ciąży stosować wyłącznie w przypadku, gdy przewidywane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Nie stosować w okresie karmienia piersią.

Działanie niepożądane
Obserwowano zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (m.in. nudności, wymioty, brak łaknienia, biegunka, suchość błony śluzowej jamy ustnej), zaburzenia ze strony o.u.n. (m.in. ból i zawroty głowy, oszołomienie, nerwowość, pobudzenie, drżenia, senność lub bezsenność, omamy, depresja), zaburzenia ze strony skóry (m.in. wysypka, świąd, pokrzywka, fotonadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, ciężkie reakcje skórne - zespół Stevens-Johnsona i zespół Lyella), zaburzenia hematologiczne (w tym niedokrwistość, zmiany liczby krwinek białych i płytek krwi, zaburzenia czasu protrombinowego), zaburzenia ze strony układu sercowo-naczyniowego (m.in. zaburzenia rytmu, kołatanie, uderzenia gorąca, nadciśnienie tętnicze, ból w klatce piersiowej), zaburzenia układu moczowo-płciowego (m.in. zapalenie pochwy, białkomocz, krwiomocz, krystaluria, zaburzenia czynności nerek), zaburzenia ze strony układu mięśniowo-szkieletowego (bóle stawów, zapalenie i pęknięcie ścięgien - w tym ścięgna Achilllesa, zaostrzenie objawów miastenii), zaburzenia ze strony narządów zmysłów (m.in. zaburzenia smaku, parestezje, niewyraźne widzenie, szumy uszne, ból uszu, głuchota, zaćma), zaburzenia ze strony układu oddechowego (duszność, obrzęk krtani, zapalenia płuc, kaszel). Ponadto obserwowano osłabienie, gorączkę, zwiększenie aktywności aminotransferaz, fosfatazy alkalicznej, LDH oraz stężenia bilirubiny, kreatyniny, kwasu moczowego i cholesterolu w surowicy, żółtaczkę, zapalenie wąroby.

Interakcje
Nasila działanie i toksyczność teofiliny (wymagane monitorowanie jej stężenia we krwi), cyklosporyny (konieczna kontrola stężenia kreatyniny we krwi), glibenklamidu (ryzyko hipoglikemii), doustnych leków przeciwzakrzepowych pochodnych warfaryny (należy kontrolować parametry krzepnięcia), leków z grupy NLPZ (z wyjątkiem kwasu acetylosalicylowego), a także zaburza stężenie fenytoiny we krwi. Związki magnezu, glinu (także sukralfat), żelaza, wapnia i cynku znacznie zmniejszają wchłanianie preparatu z przewodu pokarmowego (należy je przyjmować na 4 h przed lub na 2 h po przyjęciu ciprofloksacyny). Probenecid opóźnia wydalanie ciprofloksacyny i zwiększa jej stężenie we krwi, natomiast metoklopramid może przyspieszać jej wchłanianie z przewodu pokarmowego. Stosowanie ciprofloksacyny w premedykacji z opioidami (np. papaweryna) lub lekami cholinolitycznymi (np. atropina, hioscyna) może prowadzić do zmniejszenia jej stężenia w surowicy.

Dawkowanie
Dorośli doustnie w ostrym niepowikłanym zapaleniu pęcherza moczowego u kobiet: 100 mg co 12 h przez 3 dni; w lekkich i umiarkowanych zakażeniach dróg moczowych: 250 mg co 12 h przez 3-7 dni; w ciężkich i powikłanych zakażeniach dróg moczowych: 500 mg co 12 h przez 3-7 dni; w zakażeniach dolnych dróg oddechowych, skóry lub tkanek miękkich: 500 mg co 12 h przez 7-14 dni; w zakażeniach kości i stawów: 500-750 mg co 12 h przez 4-8 tyg.; w biegunce zakaźnej: 500 mg co 12 h przez 5-7 dni; w durze brzusznym: 500 mg co 12 h przez 7 dni; w rzeżączce: jednorazowo 250 mg; w płucnej postaci wąglika: 500 mg co 12 h przez 60 dni. U pacjentów z klirensem kreatyniny 30-60 ml maksymalna dawka dobowa wynosi 1 g; u pacjentów z klirensem < 30 ml/min - 500 mg.

Uwagi
Tabletek nie należy dzielić. Pacjent powinien być dobrze nawodniony, aby zapobiec krystalurii. Podczas leczenia należy unikać intensywnego nasłonecznienia i sztucznych źródeł promieniowania UV, nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych ani obsługiwać maszyn.

10335; 10336

 

 Do góry

Pseudovac

Pseudomonas aeruginosa vaccine
 
Vaccinum   ATC: J 07 AX
Biomed-Kraków   Wykaz: B
 
roztwór do wstrz. dom.: 25 amp. 1 ml (Rp) PP
 
Skład
Roztwór wodny antygenów Pseudomonas aeruginosa - 7 immunotypów.

Działanie
Preparat profilaktyczny do wywołania odporności czynnej na zakażenia wywołane przez Pseudomonas aeruginosa oraz leczniczy w stanach istniejących już infekcji w celu wzmożenia swoistej odporności.

Wskazania
Stany zagrożenia infekcją i posocznicą wywołaną przez Pseudomonas aeruginosa ze szczególnym uwzględnieniem chorych rozlegle oparzonych.

Dawkowanie
Podawać dorosłym i dzieciom domięśniowo wg schematu: I dzień - 0,2 ml, IV dzień - 0,4 ml, VI dzień - 0,6 ml, VIII dzień - 0,8 ml, X dzień - 1,0 ml. W przypadku uodporniania chorych oparzonych immunizację należy rozpocząć najwcześniej jak to jest możliwe (1-3 dzień po wypadku) i ściśle przestrzegać schematu.

0388

 

 Do góry

Rowatinex

Camphen , Cyneol , b-Pinen , a-Pinen
 
Urolyticum, spasmolyticum   ATC: G 04 BC
Rowa-Wagner  
 
kaps. elastyczne: 30 szt.   PP
kaps. elastyczne: 50 szt.   PP
krople doustne: but. 10 ml   PP
 
Skład
1 kaps. zawiera: 24,8 mg a-pinenu; 6,2 mg b-pinenu; 15 mg kamfenu; 3 mg cyneolu BPC 1993; 4 mg fenchonu; 10 mg borneolu i 4 mg anetolu USP 1990. 100 g kropli zawiera: 24,8 g a-pinenu; 6,2 g b-pinenu; 15 g kamfenu; 3 g cyneolu BPC 1993; 4 g fenchonu; 10 g borneolu i 4 g anetolu USP 1990.

Działanie
Preparat działa rozkurczająco na mięśnie gładkie dróg moczowych, ułatwiając rozpad i wydalanie złogów z dróg moczowych. Poprawia czynność nerek oraz nasila diurezę. Posiada także właściwości przeciwzapalne i przeciwbakteryjne.

Wskazania
Leczenie i profilaktyka kamicy dróg moczowych oraz kamicy nerkowej. Pomocniczo w stanach zapalnych układu moczowego.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na składniki preparatu. I trymestr ciąży i okres karmienia piersią. Dzieci. Nie stosować w kolce nerkowej, u chorych z bezmoczem lub z ciężkimi zakażeniami dróg moczowych.

Działanie niepożądane
Mogą pojawić się lekkie, przemijające zaburzenia żołądkowe. Rzadko wymioty.

Interakcje
Ostrożnie stosować w skojarzeniu z lekami przeciwzakrzepowymi lub z innymi lekami metabolizowanymi w wątrobie.

Dawkowanie
Doustnie. Dorośli: 3-5 kropli 4-5 razy na dobę lub 1 kaps. 3-4 razy na dobę. Preparat przyjmować na 30 min przed posiłkiem, popijając dużą ilością płynów.

4385; 4386

 

 Do góry

Ostatnia aktualizacja: 08/17/2008 18:31 

Aktualny PageRank strony zum.org.pl dostarcza: Google-Pagerank.pl - Pozycjonowanie + SEO 


  WyszukiwarkaFAQNapisz do nasNewsletterPrawa autorskie
Uwaga! Serwis internetowy zum.org.pl nie jest poradnikiem medycznym.
Opiera się na doświadczeniach rodziców dzieci z wadami układu moczowego.
Autorzy zamieszczonych tutaj tekstów oraz pomysłodawca strony, nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za ewentualne błędy, ani żadnych konsekwencji, które mogą wyniknąć z zastosowania informacji tu zawartych. Wszelkie prawa autorskie do artykułów i tekstów zamieszczonych na tej witrynie należą do ich autorów. Kopiowanie, przetwarzanie w jakiejkolwiek formie w całości, lub fragmentach, oraz zdjęć wymaga zgody autorów.